...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Debiutancki album zespołu z czeskiej Pragi grającego mocarny death/grind inspirowany SUFFOCATION, INGROWING, MELANCHOLY PESSIMISM, CEREBRAL TURBULENCY.



Czechia-based death metal gem CRUSHER was founded in 1991. Its debut full-length album, "Daymares," was originally released in 1996. It is a grossly underrated semi-technical death metal masterpiece!



Day-dreaming can sometimes produce some really positive results, I tell you, as is the case with our friends here who detonated the underground with their vociferous, albeit occasionally stylish death/grind outrages on a string of demos in the early/mid-90’s before deciding to give those day-dreams a more wholesome shape with the album reviewed here.

This opus is a big step forward for the band into finely crafted semi-technical death metal, a tasty compendium of Pestilence’s “Consuming Impulse” and Death’s “Spiritual Healing”, with vociferous shouty Martin Van Drunen-like vocals guiding the show which starts quite dynamically with the brisk fast-pacers “Time Can See Everything” and the brilliant “Testimony of the Ancients” qualifier “Escape to Nowhere” those two raising the adrenaline level high at the beginning, also creating the impression that this could be a headbanging fest… and this is pretty much the case the delivery occasionally descending to heavy meandering, but never inordinately complex riff-patterns as evident from the brooding “People of Three Faces” although the ride remains unusually lively and energetic (“Impossibility of Conversion”, the “Spiritual Healing” leftover “Impossibility of Conversion”), with dark and moody (“Strands of the Past”) overtones timidly trying to impose their somber understanding of the death metal canons, before the arrival of two outstanding more technical showdowns “The Call from Elsewhere” and “Silent Pain” this last cut a wonderful progressively-laid out shredder with sudden lyrical digressions working against the elaborately brutal main frame.

Regardless of the high level of musicianship on display, the whole package had the feel of a rehearsal for something grander and more ambitious, like the guys were testing the soil before embarking on a more exuberantly intricate journey sparkles of which were all over the effort here. Well, those lofty visions never materialized as the band reverted back to the old more pristine death/grindcore blend on the next two instalments, both bashing, relatively simplistic affairs that must have found their audience in the early-00’s as there were no any unforgivable defects on them, truth be told.

It’s just that technical, or at least semi-technical death metal are distant memories on those, the re-release of the early demos in 2012 not helping the audience much in achieving the intended total recall regarding the album reviewed here. The state of day-dreaming would do the trick, I’ve heard some people say… there have never been elaborate death wishes crushed during such sleep-inducing musings.

bayern



..::TRACK-LIST::..

1. Time Can See Everything 04:31
2. Escape to Nowhere 05:05
3. People of Three Faces 04:33
4. Absurd Machines 03:39
5. Impossibility of Conversion 03:14
6. Believe in Hell 02:45
7. Nothing Stands in the Way 04:30
8. Strands of the Past 04:15
9. Silent Pain 04:31
10. The Call from Elsewhere 04:06



..::OBSADA::..

Rowdies - Drums
Martin Kábrt - Bass
Jiří Holzer - Vocals
Jaroslav Feikl - Guitars
Jaroslav Janda - Guitars



https://www.youtube.com/watch?v=bvJb539F99k


SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Debiutancki album zespołu z czeskiej Pragi grającego mocarny death/grind inspirowany SUFFOCATION, INGROWING, MELANCHOLY PESSIMISM, CEREBRAL TURBULENCY.



Czechia-based death metal gem CRUSHER was founded in 1991. Its debut full-length album, "Daymares," was originally released in 1996. It is a grossly underrated semi-technical death metal masterpiece!



Day-dreaming can sometimes produce some really positive results, I tell you, as is the case with our friends here who detonated the underground with their vociferous, albeit occasionally stylish death/grind outrages on a string of demos in the early/mid-90’s before deciding to give those day-dreams a more wholesome shape with the album reviewed here.

This opus is a big step forward for the band into finely crafted semi-technical death metal, a tasty compendium of Pestilence’s “Consuming Impulse” and Death’s “Spiritual Healing”, with vociferous shouty Martin Van Drunen-like vocals guiding the show which starts quite dynamically with the brisk fast-pacers “Time Can See Everything” and the brilliant “Testimony of the Ancients” qualifier “Escape to Nowhere” those two raising the adrenaline level high at the beginning, also creating the impression that this could be a headbanging fest… and this is pretty much the case the delivery occasionally descending to heavy meandering, but never inordinately complex riff-patterns as evident from the brooding “People of Three Faces” although the ride remains unusually lively and energetic (“Impossibility of Conversion”, the “Spiritual Healing” leftover “Impossibility of Conversion”), with dark and moody (“Strands of the Past”) overtones timidly trying to impose their somber understanding of the death metal canons, before the arrival of two outstanding more technical showdowns “The Call from Elsewhere” and “Silent Pain” this last cut a wonderful progressively-laid out shredder with sudden lyrical digressions working against the elaborately brutal main frame.

Regardless of the high level of musicianship on display, the whole package had the feel of a rehearsal for something grander and more ambitious, like the guys were testing the soil before embarking on a more exuberantly intricate journey sparkles of which were all over the effort here. Well, those lofty visions never materialized as the band reverted back to the old more pristine death/grindcore blend on the next two instalments, both bashing, relatively simplistic affairs that must have found their audience in the early-00’s as there were no any unforgivable defects on them, truth be told.

It’s just that technical, or at least semi-technical death metal are distant memories on those, the re-release of the early demos in 2012 not helping the audience much in achieving the intended total recall regarding the album reviewed here. The state of day-dreaming would do the trick, I’ve heard some people say… there have never been elaborate death wishes crushed during such sleep-inducing musings.

bayern



..::TRACK-LIST::..

1. Time Can See Everything 04:31
2. Escape to Nowhere 05:05
3. People of Three Faces 04:33
4. Absurd Machines 03:39
5. Impossibility of Conversion 03:14
6. Believe in Hell 02:45
7. Nothing Stands in the Way 04:30
8. Strands of the Past 04:15
9. Silent Pain 04:31
10. The Call from Elsewhere 04:06



..::OBSADA::..

Rowdies - Drums
Martin Kábrt - Bass
Jiří Holzer - Vocals
Jaroslav Feikl - Guitars
Jaroslav Janda - Guitars



https://www.youtube.com/watch?v=bvJb539F99k


SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


Miażdżacy debiutancki album ukraińskiego zespołu grającego brutalny death metal. Na dokładkę cover DYING FETUS!!!



..::TRACK-LIST::..

1. The World Inside Of You (Intro) 02:05
2. Army In Your Brain 02:55
3. What Are Flies Thinking 02:44
4. Parasitic Origin 02:19
5. Womb Rider 02:37
6. The Stamp 02:32
7. They Look On You As On A Shit 02:06
8. The Voice From Viscera 03:27
9. Devour Your Enemies 03:25
10. Schematics (Dying Fetus cover) 03:52



..::OBSADA::..

Pablo - Vocals
IBehemoth - Guitars
Roma - Drums
Danko - Bass




https://www.youtube.com/watch?v=0fiB7p3HLWg



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


Miażdżacy debiutancki album ukraińskiego zespołu grającego brutalny death metal. Na dokładkę cover DYING FETUS!!!



..::TRACK-LIST::..

1. The World Inside Of You (Intro) 02:05
2. Army In Your Brain 02:55
3. What Are Flies Thinking 02:44
4. Parasitic Origin 02:19
5. Womb Rider 02:37
6. The Stamp 02:32
7. They Look On You As On A Shit 02:06
8. The Voice From Viscera 03:27
9. Devour Your Enemies 03:25
10. Schematics (Dying Fetus cover) 03:52



..::OBSADA::..

Pablo - Vocals
IBehemoth - Guitars
Roma - Drums
Danko - Bass




https://www.youtube.com/watch?v=0fiB7p3HLWg



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

HERUVIM are a Death Metal act from Odessa, Ukraine, that launched in 2019.

The band released a demo digitally through Bandcamp in 2021 entitled The Riddle of Steel and began playing live and working on their follow up. I came to discover the band around the time Russia invaded Ukraine in February; at the time the band began streaming the first song off of their upcoming EP Shadowheart. After contacting the band in order to hear the rest of the EP before it was released, I was blown away with what I heard.

HERUVIM’s approach to death metal is completely refreshing and unique. They borrow heavily from the 90’s Death Metal scene, but not the typical bands one would expect. The biggest influences heard in the majority of this EP come from early Pestilence, Morgoth, and even Atheist at times. The vocals provided by Nefarious are extremely intense and powerful; they really stand out amongst Death Metal vocalists of the day. Of course, the band have much more important things to deal with as their country has been invaded by their powerful neighbor to the East.

The band are doing everything they can to support their county’s defense, including donating all digital profits to the Ukrainian Army. In addition, vocalist Nefarious works with a team of journalists who call themselves Fryed Pin Family. They have been creating a series of mini-documentaroes in collaboration with the UMBS (Ukraine Must be Safe) Volunteer Organization. We will provide a link to one of the mini-docs below. Recently reviewing the EP, NO CLEAN SINGING had to say: “Delivered with a clear yet powerful production, the songs combine harrowing, spine-tingling roars and ruinous howls, bone-jolting grooves, kaleidoscopic guitar work that introduces moods of dread, despair, and grief, as well as freakishness, frenzy, and ferocity, and constant tempo shifts whose changes are executed with technical precision.

The music is heavy as hell and often mauling, but also frequently intricate and mesmerizing. Some riffs drag and become oppressive, but the fretwork is just as capable of becoming fleet, fiery, and inventively adventurous, and the soloing is eye-popping. And thus it will likely appeal to fans of technical death metal as well as lovers of unchained aggression, and the evocative melodies create an enticing intersection with melodic death metal as well.”




As Death Metal evolved from its seed sawn in the 80's, the genre walked far away from the early form and gained a proper life (or, in other words, became far from its embryonic influences). Of course the name 'Death Metal' evokes and ample range of musical subgenres, but it's common to depict bands that stay in the limits of classic Death Metal. But the Ukrainian quartet HERUVIN shows a different way on "Shadowheart".

Their musical work is based on a classic model of Death Metal, but using a good technical appeal (where, sometimes, Thrash Metal touches and hooks can be heard), and some unusual features (as some subjective melodic touches, as can be heard on the song "Shadowheart", and introspective parts as heard on "Oppression"). Their musical work is really something different from the common models and even with the difficulties that they have to deal with (being an independent band, and the war that is ravaging their country), the quartet presents something good, hooking and aggressive. It could be compared in some ways to the early works of AMORPHIS, IN FLAMES, EDGE OF SANITY and AT THE GATES, but with a particular approach.

The sonority is very good, indeed (and to think that they don't a label to give them support is something astonishing), with everything sounding aggressive, defined and clean, what enables the fans to understand what they are expressing with their musical work without efforts. One can check that "Shadowheart" (a long song full of rhythmic shifts and a very good technical work, based on a very good work of the guitars with technical arrangements and hooks), "Oppression" (that bears a classic outfit, but with personal touches inherited from Thrash Metal, and what good work is shown on bass guitar and drums), "Empire Falls" (another long song full of shifts and arrangements, what keeps the attention of the listeners and evades the boring feeling; and what lovely arrangements and good grunts), and "Hyborian Age" (another very good set of tempos, but in a song with a simple Death Metal appeal, with many hooks and charming parts). As one can check, they prefer to use lyrical themes based on the work of Robert E. Howard, the creator of Conan, the Barbarian. Yes, the band has a great potential to explore in the future, so expect great things of HERUVIM. But why in the blazes "Shadowheart" isn't a full album?


'Metal Mark' Garcia



..::TRACK-LIST::..

1. Shadowheart 08:38
2. Oppression 03:24
3. Empire Falls 07:55
4. Hyborian Age 04:25



..::OBSADA::..

Vocal, Rhythm Guitar - Nefarious
Lead Guitar - Kick Flis
Bass - Vyacheslav Babienko
Drums - Nick Skindrummer



https://www.youtube.com/watch?v=4gsLM2YhBXw



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Doprawdy, podoba m się wysyp ciekawych death metalowych kapel pokroju Slimelord, Tomb Mold czy choćby właśnie Wharflurch. Ci ostatni swój debiutancki (i ostatni jak na razie) album wydali trzy lata temu, ale nie dają o sobie zapomnieć i tak.

Bo oto faktem stała się kompilacja „Shitier / Slimier”, na którym duet z Florydy serwuje nam trochę inne oblicze swojej muzyki. Znajdziecie tutaj bowiem numery demo, które nie powchodziły na wcześniejsze wydawnictwa gdyż według zespołu były zbyt dziwne i nie do końca zgrywały się z pozostałymi kompozycjami. Czy tak jest w rzeczywistości?

No trochę tak. Te kawałki, które usłyszymy na niniejszej kompilacji w rzeczy samej prezentują się odrobinę inaczej, niż na przykład to co możemy usłyszeć na takim „Psychedelic Realms ov Hell”. Bo są faktycznie inne. Dziwne. Jakby w sesje nagraniowe wjechały dawki grzybów – nie za wiele, ale wystarczająco, żeby podkręcić atmosferę. Wspaniale wrastają w gruzowaty death metal, tworząc chwilami fascynujące przygody w lesie, pod rękę z trupem. Posłuchajcie sobie „The Empty Spaces”, jak tu co chwila coś plumka, grzechocze, bulgocze, by po chwili przejść w masakrujące riffami ruchome piaski. I przechodzi w mirażowy „Wormwood Palace”… Choć wiem, że raczej tego nie planowali, bo jak wspomniałem – te numery to o ile wiem odrzuty. Niemniej jednak tutaj pasują do siebie idealnie. Zenitu osiągają w ostatnim, najdziwniejszym „From IXXX to XBBB” – niemal dziesięć minut totalnie pokręconej muzyki, która sprawia wrażenie jak faktyczna improwizacja z udziałem substancji psychoaktywnych. Idealne zwieńczenie tak dziwnej płytki.

Przyznam, że lepiej słucha mi się „Shitier / Slimier” od debiutanckiej płyty – a przecież ta też jest bardzo fajnym kawałkiem gruzu. Nie chcę nic sugerować muzykom, ale ja osobiście bym się nie obraził jakby ich twórczość pod szyldem Wharflurch zmierzała dokładnie w tym kierunku co na tych kawałkach.

Oracle


“It was summer 2021. We were all done recording ‘Psychedelic Realms…’, just waiting for it to come out in September… We had finished recording/filming ‘Transmissions…’ months ago, and we had been in the practice shed jamming weekly with no shows in sight until September 3rd, our release date / first show. So we ended up recording the stuff we were working on in a little more primitive mobile studio setup, like we used for ‘Shitslime’. After that was recorded, it was pretty much forgotten about... Until sometime in mid-late 2022, the tracks were rediscovered, and in the wake ov the band's physical dissolution, overdubbing guitars and synths and vocals began in earnest effort to shape something out ov this incredible harnessed chaos we happened to capture.
As more and more writing went into these ‘”demos’, the more the psychedelic production and expansive song structures began to coalesce into something more horrifyingly magical, showing an entirely different side to the FLURCH. This has been forged to be a document in time, a spell cast in the wind, and a psychedelic journey all at once. Voyaging into the depths ov exploratory heavy riffs and otherworldly atmospherics like a Death Metal jam band trying to summon a doomsday comet from beyond”.



..::TRACK-LIST::..

1. Shit Rains Down 04:16
2. Enochian Curse 03:50
3. Death Toll Horror 03:43
4. Headless God 04:30
5.The Empty Spaces 06:32
6. Wormwood Palace 03:52
7. ...From Ixaxxar to Xibalba 10:00



..::OBSADA::..

Guitar, Vocals, Synth - MC
Drums, Vocals - JM
Bass Guitar - CS

Guitar Solos - SK




https://www.youtube.com/watch?v=cQrDJuC_d_c



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Doprawdy, podoba m się wysyp ciekawych death metalowych kapel pokroju Slimelord, Tomb Mold czy choćby właśnie Wharflurch. Ci ostatni swój debiutancki (i ostatni jak na razie) album wydali trzy lata temu, ale nie dają o sobie zapomnieć i tak.

Bo oto faktem stała się kompilacja „Shitier / Slimier”, na którym duet z Florydy serwuje nam trochę inne oblicze swojej muzyki. Znajdziecie tutaj bowiem numery demo, które nie powchodziły na wcześniejsze wydawnictwa gdyż według zespołu były zbyt dziwne i nie do końca zgrywały się z pozostałymi kompozycjami. Czy tak jest w rzeczywistości?

No trochę tak. Te kawałki, które usłyszymy na niniejszej kompilacji w rzeczy samej prezentują się odrobinę inaczej, niż na przykład to co możemy usłyszeć na takim „Psychedelic Realms ov Hell”. Bo są faktycznie inne. Dziwne. Jakby w sesje nagraniowe wjechały dawki grzybów – nie za wiele, ale wystarczająco, żeby podkręcić atmosferę. Wspaniale wrastają w gruzowaty death metal, tworząc chwilami fascynujące przygody w lesie, pod rękę z trupem. Posłuchajcie sobie „The Empty Spaces”, jak tu co chwila coś plumka, grzechocze, bulgocze, by po chwili przejść w masakrujące riffami ruchome piaski. I przechodzi w mirażowy „Wormwood Palace”… Choć wiem, że raczej tego nie planowali, bo jak wspomniałem – te numery to o ile wiem odrzuty. Niemniej jednak tutaj pasują do siebie idealnie. Zenitu osiągają w ostatnim, najdziwniejszym „From IXXX to XBBB” – niemal dziesięć minut totalnie pokręconej muzyki, która sprawia wrażenie jak faktyczna improwizacja z udziałem substancji psychoaktywnych. Idealne zwieńczenie tak dziwnej płytki.

Przyznam, że lepiej słucha mi się „Shitier / Slimier” od debiutanckiej płyty – a przecież ta też jest bardzo fajnym kawałkiem gruzu. Nie chcę nic sugerować muzykom, ale ja osobiście bym się nie obraził jakby ich twórczość pod szyldem Wharflurch zmierzała dokładnie w tym kierunku co na tych kawałkach.

Oracle


“It was summer 2021. We were all done recording ‘Psychedelic Realms…’, just waiting for it to come out in September… We had finished recording/filming ‘Transmissions…’ months ago, and we had been in the practice shed jamming weekly with no shows in sight until September 3rd, our release date / first show. So we ended up recording the stuff we were working on in a little more primitive mobile studio setup, like we used for ‘Shitslime’. After that was recorded, it was pretty much forgotten about... Until sometime in mid-late 2022, the tracks were rediscovered, and in the wake ov the band's physical dissolution, overdubbing guitars and synths and vocals began in earnest effort to shape something out ov this incredible harnessed chaos we happened to capture.
As more and more writing went into these ‘”demos’, the more the psychedelic production and expansive song structures began to coalesce into something more horrifyingly magical, showing an entirely different side to the FLURCH. This has been forged to be a document in time, a spell cast in the wind, and a psychedelic journey all at once. Voyaging into the depths ov exploratory heavy riffs and otherworldly atmospherics like a Death Metal jam band trying to summon a doomsday comet from beyond”.



..::TRACK-LIST::..

1. Shit Rains Down 04:16
2. Enochian Curse 03:50
3. Death Toll Horror 03:43
4. Headless God 04:30
5.The Empty Spaces 06:32
6. Wormwood Palace 03:52
7. ...From Ixaxxar to Xibalba 10:00



..::OBSADA::..

Guitar, Vocals, Synth - MC
Drums, Vocals - JM
Bass Guitar - CS

Guitar Solos - SK




https://www.youtube.com/watch?v=cQrDJuC_d_c



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Pod koniec stycznia światło dzienne ujrzy debiutancki album Shine. „Debiutancki” w tym przypadku bynajmniej nie znaczy, że odpowiedzialni za niego ludzie to nowicjusze. Wręcz przeciwnie. Jeśli pamiętacie nasz rodzimy Hazael, którego debiut był zresztą przez Dark Descent wznawiany, to wyjaśniam, iż Shine jest nowym tworem powołanym do życia przez Tomka Dobrzenieckiego. Jednocześnie nie jest to w najprostszej linii kontynuacja pomysłów z „Thor”, a rzecz nieco bardziej dojrzała, czy rozwinięta. Owszem, trzon muzyki stanowi tutaj death metal. Polski death metal trzeba zaznaczyć. Jakby nie patrzeć, zespoły pokroju Vader czy Devilyn, że wymienię tylko dwa, które mi się tutaj najmocniej kojarzą, mimo iż czerpały głównie z inspiracji zamorskich, potrafiły wykreować coś własnego i rozpoznawalnego, charakterystycznego dla kraju nad Wisłą. Podobne wibracje mamy w Shine. Te nagrania, tak na dobrą sprawę, brzmią trochę jakby zostały zarejestrowane, a przynajmniej skomponowane, bo pod względem brzmienia jako takiego czuć jednak postęp technologiczny, gdzieś na przełomie lat dziewięćdziesiątych i dwutysięcznych. Kompozytorsko to jednak nadal głównie stara szkoła. Sporo na tej płycie blastów i szybkiego kostkowania, ale nie brak momentów wolniejszych, wręcz klimatycznych, jak choćby polskojęzyczny „Oddajcie Co Moje” (acz według mnie, to chyba najsłabszy numer na tym wydawnictwie). Dla przeciwwagi mógłbym jednak wymienić kilka innych tytułów, bo tak naprawdę nie ma tutaj schematyczności, a każda kompozycja zawiera w sobie coś ciekawego. Podoba mi się, w jak niewymuszony sposób tasują się na tej płycie harmonie, jak naturalnie przeplatają pomysły, jak śmiało Tomek różnicuje wokale (choć i tutaj nie wszystko do końca mi gra, jak choćby Samaelowe „Hu – Ha” w „The Horror of the Night”). W ogólnym rozrachunku „Wrathcult” jest jednak płytą dobrą, i na pewno nie wali geriatrią, jak w przypadku dokonań wielu rówieśników jej twórcy. I na pewno nie można patrzeć na nią przez pryzmat kultowego „Thor”, o czym zresztą wspomniałem. Czy przy dzisiejszym natłoku nowości wydawniczych warto poświęcić tej płycie trzy kwadranse? Myślę, że tak. Czy zadomowi się ona w waszych głowach na dłużej? Tego już nie gwarantuję. Musicie sprawdzić sami.

jesusatan


Born from the grips of the pandemic, Shine are the newest brainchild of Hazael’s Tomasz Dobrzeniecki, and their first album Wrathcult leaves no doubt that a new force in Polish extreme metal has awakened. Inspired by the likes of Emperor, Bathory, Morbid Angel, Entombed and Dismember, Dobrzeniecki’s new outfit channels that lineage into something raw, relentless, and unmistakably its own.

“‘Shine’ for me is a sheen of a sword's blade, the last thing that your foes see in their lives. You can also relate it to the Promethean light given to people that enlightens or sometimes blinds us. It can also be a glare of rage stemming from the resistance towards the unnatural rules forced upon us,” explains Dobrzeniecki when asked about his new unit’s name. “Our music is full of references to ancient rules and rituals and times when people lived in accordance with nature and cosmos using the primeval knowledge.”

Dark Descent Records will handle the release, having previously collaborated with Dobrzeniecki on the reissue of Hazael’s classic opus. Wrathcult continues in similar thematic territory, invoking forgotten ancestral knowledge and tapping into primal forces, and mythic echoes of a pre-Christian world.

“Lyrics for the album are mainly inspired by the pre-Christian spirituality and mythology of our forefathers and based on such books as Bestiariusz Słowiański, Mitologia Słowiańska by J. Bobrowski and M. Wrona, and Słowiańska Czarownica (Slavic Bestiary, Slavic Mythology, Slavic Witch). The lyrics pay homage to nature and higher powers in order to upkeep the memories of the beliefs that once shaped our heritage. We live on the borderline of three cultures that blend together in some way – Germanic, Norse and Slavic mythology have quite a lot in common.”

The album was recorded at Heinrich House Studio in Legionowo, Poland - a small city on the outskirts of Warsaw that holds an important place in metal history, being the hometown of Daray (Dimmu Borgir, Vesania), Orion (Behemoth, Vesania) and Heinrich (Vesania, Decapitated). “Me and producer Heinrich (Filip Hałucha) have known each other for about 20 years. If you want to record a metal album that 100% meets your expectations, I think he's the only person that I trust.”

An uncompromising slab of ancient fury awaits! “See you in Valhalla! I’ve heard the parties there are worth dying for,” exclaims Dobrzeniecki.



..::TRACK-LIST::..

1. Ancient Chaos 01:17
2. The Lamb Against the Wolf 05:25
3. Kneel Before the Serpent 04:30
4. Oddajcie co moje 05:34
5. The Cult of Oak 03:48
6. The Horror of the Night 05:50
7. Witch's Prophecies 05:09
8. Wrath of the Hammer 05:50
9. The Necklace with Ruins 06:04
10. Ancient Spirit 02:22



https://www.youtube.com/watch?v=oGuVP-KT-40



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Pod koniec stycznia światło dzienne ujrzy debiutancki album Shine. „Debiutancki” w tym przypadku bynajmniej nie znaczy, że odpowiedzialni za niego ludzie to nowicjusze. Wręcz przeciwnie. Jeśli pamiętacie nasz rodzimy Hazael, którego debiut był zresztą przez Dark Descent wznawiany, to wyjaśniam, iż Shine jest nowym tworem powołanym do życia przez Tomka Dobrzenieckiego. Jednocześnie nie jest to w najprostszej linii kontynuacja pomysłów z „Thor”, a rzecz nieco bardziej dojrzała, czy rozwinięta. Owszem, trzon muzyki stanowi tutaj death metal. Polski death metal trzeba zaznaczyć. Jakby nie patrzeć, zespoły pokroju Vader czy Devilyn, że wymienię tylko dwa, które mi się tutaj najmocniej kojarzą, mimo iż czerpały głównie z inspiracji zamorskich, potrafiły wykreować coś własnego i rozpoznawalnego, charakterystycznego dla kraju nad Wisłą. Podobne wibracje mamy w Shine. Te nagrania, tak na dobrą sprawę, brzmią trochę jakby zostały zarejestrowane, a przynajmniej skomponowane, bo pod względem brzmienia jako takiego czuć jednak postęp technologiczny, gdzieś na przełomie lat dziewięćdziesiątych i dwutysięcznych. Kompozytorsko to jednak nadal głównie stara szkoła. Sporo na tej płycie blastów i szybkiego kostkowania, ale nie brak momentów wolniejszych, wręcz klimatycznych, jak choćby polskojęzyczny „Oddajcie Co Moje” (acz według mnie, to chyba najsłabszy numer na tym wydawnictwie). Dla przeciwwagi mógłbym jednak wymienić kilka innych tytułów, bo tak naprawdę nie ma tutaj schematyczności, a każda kompozycja zawiera w sobie coś ciekawego. Podoba mi się, w jak niewymuszony sposób tasują się na tej płycie harmonie, jak naturalnie przeplatają pomysły, jak śmiało Tomek różnicuje wokale (choć i tutaj nie wszystko do końca mi gra, jak choćby Samaelowe „Hu – Ha” w „The Horror of the Night”). W ogólnym rozrachunku „Wrathcult” jest jednak płytą dobrą, i na pewno nie wali geriatrią, jak w przypadku dokonań wielu rówieśników jej twórcy. I na pewno nie można patrzeć na nią przez pryzmat kultowego „Thor”, o czym zresztą wspomniałem. Czy przy dzisiejszym natłoku nowości wydawniczych warto poświęcić tej płycie trzy kwadranse? Myślę, że tak. Czy zadomowi się ona w waszych głowach na dłużej? Tego już nie gwarantuję. Musicie sprawdzić sami.

jesusatan


Born from the grips of the pandemic, Shine are the newest brainchild of Hazael’s Tomasz Dobrzeniecki, and their first album Wrathcult leaves no doubt that a new force in Polish extreme metal has awakened. Inspired by the likes of Emperor, Bathory, Morbid Angel, Entombed and Dismember, Dobrzeniecki’s new outfit channels that lineage into something raw, relentless, and unmistakably its own.

“‘Shine’ for me is a sheen of a sword's blade, the last thing that your foes see in their lives. You can also relate it to the Promethean light given to people that enlightens or sometimes blinds us. It can also be a glare of rage stemming from the resistance towards the unnatural rules forced upon us,” explains Dobrzeniecki when asked about his new unit’s name. “Our music is full of references to ancient rules and rituals and times when people lived in accordance with nature and cosmos using the primeval knowledge.”

Dark Descent Records will handle the release, having previously collaborated with Dobrzeniecki on the reissue of Hazael’s classic opus. Wrathcult continues in similar thematic territory, invoking forgotten ancestral knowledge and tapping into primal forces, and mythic echoes of a pre-Christian world.

“Lyrics for the album are mainly inspired by the pre-Christian spirituality and mythology of our forefathers and based on such books as Bestiariusz Słowiański, Mitologia Słowiańska by J. Bobrowski and M. Wrona, and Słowiańska Czarownica (Slavic Bestiary, Slavic Mythology, Slavic Witch). The lyrics pay homage to nature and higher powers in order to upkeep the memories of the beliefs that once shaped our heritage. We live on the borderline of three cultures that blend together in some way – Germanic, Norse and Slavic mythology have quite a lot in common.”

The album was recorded at Heinrich House Studio in Legionowo, Poland - a small city on the outskirts of Warsaw that holds an important place in metal history, being the hometown of Daray (Dimmu Borgir, Vesania), Orion (Behemoth, Vesania) and Heinrich (Vesania, Decapitated). “Me and producer Heinrich (Filip Hałucha) have known each other for about 20 years. If you want to record a metal album that 100% meets your expectations, I think he's the only person that I trust.”

An uncompromising slab of ancient fury awaits! “See you in Valhalla! I’ve heard the parties there are worth dying for,” exclaims Dobrzeniecki.



..::TRACK-LIST::..

1. Ancient Chaos 01:17
2. The Lamb Against the Wolf 05:25
3. Kneel Before the Serpent 04:30
4. Oddajcie co moje 05:34
5. The Cult of Oak 03:48
6. The Horror of the Night 05:50
7. Witch's Prophecies 05:09
8. Wrath of the Hammer 05:50
9. The Necklace with Ruins 06:04
10. Ancient Spirit 02:22



https://www.youtube.com/watch?v=oGuVP-KT-40



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Druga duża płyta SUPREME PAIN - ogromnej niespodzianki na metalowej scenie. W składzie zespołu są byli oraz obecni muzycy SINISTER, HOUWITSER, INFINITED HATE, MONASTERY, FONDLECORPSE, BLASTKORPS.
Doskonała pozycja w wykonaniu holenderskich deathmetalowców.

Dla fanów KRISIUN, NILE, MORBID ANGEL, BEHEMOTH, SINISTER!



Cadaver Pleasures, Supreme Pain's first record, is really groundbreaking for numerous reasons which are repeated on their second record, Nemesis Enforcer, but with a little twist for good on general aspects. Here, we have the same dose of brutality and speed with the novelty of finding maturity on the songwriting.

The album is absolutely nothing more than a fest of riffs. Every single song has varied compositions, but leaving behind the simple and groovy riffs of their first record. The band focused on modern death metal songwriting having more technical riffs, one of the fastest drums to be heard and more complex song structures, being that the strongest point of the album. Basically, the songs are average six minutes and you do not get tired on any moment thanks to the fact that all parts of the songs are not overlong or overused. As I said before, the riffing is a lot more technical, but not getting into the "wankery" status, and the soloing is improved, not only doing the Slayer-ish shredding, but being the melody an important part of the leads.

There is no point on the record where the drummer is not a highlight, doing inhuman blast beats for minutes straight. Sadly, it becomes a bit repetitive on some tracks like "Threshold of Immortality" and "Nemesis Enforcer". Those two are perfect examples of how a varied and sometimes a slower drumming is missed. Another bad point is the bass guitar. The riffs and bridges are appropriate for a virtuous performance of the instrument, for example, the intro riff and melody of "The Unholy Throne" sounds empty for having a tedious bass lines and that usually repeats on a lot of points of the album; a better bass player would have been an amazing improve on the band general sound.

The vocals never cease to impress me, with all this brutal bands having this extremely low growls, this raspy talking of Aad Kloosterward is some refreshing change on the usual hearing, also, it fits perfectly with the sound and ideas of the band.

The band shows once more the amazing quality of their music, with speed, brutality and now some incorporation of melody, a factor more used on their third album, giving a record full of headbanging, catchy and epic moments. I gave this record a 9.5 out of 10 for the only reason I am an old school enthusiast and the change of the 90's sound to this is not my bread and butter, but the album is practically perfect and highly recommended for all kinds of metalheads from oldies to newbies.

satanhatta



..::TRACK-LIST::..

1. Darkening Age Rise 1:28
2. Vengeful Wrath 5:43
3. Legacy Of Chaos 4:45
4. The Unholy Throne 4:40
5. Threshold Of Immortality 5:25
6. To Serve In Slavery 6:50
7. Lobotomy Of The Soul 4:30
8. Goddess Of Divine Retribution 6:54
9. Nemesis Enforcer 5:56



..::OBSADA::..

Vocals - Aad Kloosterwaard
Bass - Tadej Cholewa
Drums - Toep Duin
Guitar - Bas Brussaard, Erwin Harreman



https://www.youtube.com/watch?v=Yx_IumuVjVs



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Druga duża płyta SUPREME PAIN - ogromnej niespodzianki na metalowej scenie. W składzie zespołu są byli oraz obecni muzycy SINISTER, HOUWITSER, INFINITED HATE, MONASTERY, FONDLECORPSE, BLASTKORPS.
Doskonała pozycja w wykonaniu holenderskich deathmetalowców.

Dla fanów KRISIUN, NILE, MORBID ANGEL, BEHEMOTH, SINISTER!



Cadaver Pleasures, Supreme Pain's first record, is really groundbreaking for numerous reasons which are repeated on their second record, Nemesis Enforcer, but with a little twist for good on general aspects. Here, we have the same dose of brutality and speed with the novelty of finding maturity on the songwriting.

The album is absolutely nothing more than a fest of riffs. Every single song has varied compositions, but leaving behind the simple and groovy riffs of their first record. The band focused on modern death metal songwriting having more technical riffs, one of the fastest drums to be heard and more complex song structures, being that the strongest point of the album. Basically, the songs are average six minutes and you do not get tired on any moment thanks to the fact that all parts of the songs are not overlong or overused. As I said before, the riffing is a lot more technical, but not getting into the "wankery" status, and the soloing is improved, not only doing the Slayer-ish shredding, but being the melody an important part of the leads.

There is no point on the record where the drummer is not a highlight, doing inhuman blast beats for minutes straight. Sadly, it becomes a bit repetitive on some tracks like "Threshold of Immortality" and "Nemesis Enforcer". Those two are perfect examples of how a varied and sometimes a slower drumming is missed. Another bad point is the bass guitar. The riffs and bridges are appropriate for a virtuous performance of the instrument, for example, the intro riff and melody of "The Unholy Throne" sounds empty for having a tedious bass lines and that usually repeats on a lot of points of the album; a better bass player would have been an amazing improve on the band general sound.

The vocals never cease to impress me, with all this brutal bands having this extremely low growls, this raspy talking of Aad Kloosterward is some refreshing change on the usual hearing, also, it fits perfectly with the sound and ideas of the band.

The band shows once more the amazing quality of their music, with speed, brutality and now some incorporation of melody, a factor more used on their third album, giving a record full of headbanging, catchy and epic moments. I gave this record a 9.5 out of 10 for the only reason I am an old school enthusiast and the change of the 90's sound to this is not my bread and butter, but the album is practically perfect and highly recommended for all kinds of metalheads from oldies to newbies.

satanhatta



..::TRACK-LIST::..

1. Darkening Age Rise 1:28
2. Vengeful Wrath 5:43
3. Legacy Of Chaos 4:45
4. The Unholy Throne 4:40
5. Threshold Of Immortality 5:25
6. To Serve In Slavery 6:50
7. Lobotomy Of The Soul 4:30
8. Goddess Of Divine Retribution 6:54
9. Nemesis Enforcer 5:56



..::OBSADA::..

Vocals - Aad Kloosterwaard
Bass - Tadej Cholewa
Drums - Toep Duin
Guitar - Bas Brussaard, Erwin Harreman



https://www.youtube.com/watch?v=Yx_IumuVjVs



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...



..::OPIS::..

Wznowienie jedynej dużej płyty SINTURY z 1998 roku! Klasyczny brutalny death metal z Texasu!



Here's the band's debut and their only release to date. Labelled by the band itself as Original TXDM (Texas death metal), it was released just before the birth of so-called slam death metal and the assault of thousands of supposedly "ultra brutal slamming death metal" bands. I got it along with Devourment's debut demo "Impaled" and I was really amazed by these two bands. Although I got bored of Devourment in little time, Sintury is still one of my all-time fave bands.

At first listen, I found them so much more original and unique than any other death metal band; mid-to-fast-paced, yet brutal songs with little blast beats and plenty of cool drum fills and patterns with varied use of cymbals and crashes. Guitars have their work competently done with original crushing riffs with some stop-and-go and some solos that perfectly fit the music. There are two vocalists in the band, showing the typical leading low grunt-and-growilng ogre with screamy treble cries as backing and other's not-so-low grunts here and there. But the thing that really drew my attention from the very beginning of the album was the bass guitar sound. As a bassist myself, I always try to decipher bass lines in order to find the coherence and consistency of a song. On "Disgorging the Dead", one can actually hear bass guitar in every song, low-tuned with little distortion (if any) and constantly pounding under the guitars. It's obvious that Emmitt Gillaspy plays with a pick, but this fact gives his sound more power and sonority, allowing each and every note played to be perfectly discernible from the others.

The production is correct, not the crystal clear type, but a raw one. This rawness gives the band an original and unique sound, yet the two new tracks on the 2005 remastered version lack this raw, fresh sound. All the instruments are easily recognizable, being at the perfect balance.

I haven't been able to find the lyrics anywhere yet, but with song titles such as "Infesting the Corpse", "Revenge Through Torture" and the title track, "Disgorging the Dead", I can figure out what are they about: gore/violence-based lyrics typically found in the genre.

In my opinion, this album is very enjoyable and I highly recommend it to everyone into death/brutal death metal. "Disgorging the Dead" is a milestone of mid-'90s death metal, even being a bit underrated and relatively unknown album, but still a must for any death metal fan no matter how brutal or slamming they are.

psiguen



..::TRACK-LIST::..

1. Disgorging the Dead 04:39
2. Revenge Through Torture 04:19
3. Infesting the Corpse 04:13
4. Infantile Autopsy 03:14
5. Innocence Raped Away 03:03
6. Entombed in Flesh 03:48
7. Inhuman Decrepitcy 05:32



..::OBSADA::..

Emmitt Gillaspy - Bass, Vocals (backing)
Chris Stevens - Drums
George Crounse - Guitars (lead)
Kevin Clark - Vocals, Guitars (rhythm)



https://www.youtube.com/watch?v=KrhZgWXlPkM



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...



..::OPIS::..

Wznowienie jedynej dużej płyty SINTURY z 1998 roku! Klasyczny brutalny death metal z Texasu!



Here's the band's debut and their only release to date. Labelled by the band itself as Original TXDM (Texas death metal), it was released just before the birth of so-called slam death metal and the assault of thousands of supposedly "ultra brutal slamming death metal" bands. I got it along with Devourment's debut demo "Impaled" and I was really amazed by these two bands. Although I got bored of Devourment in little time, Sintury is still one of my all-time fave bands.

At first listen, I found them so much more original and unique than any other death metal band; mid-to-fast-paced, yet brutal songs with little blast beats and plenty of cool drum fills and patterns with varied use of cymbals and crashes. Guitars have their work competently done with original crushing riffs with some stop-and-go and some solos that perfectly fit the music. There are two vocalists in the band, showing the typical leading low grunt-and-growilng ogre with screamy treble cries as backing and other's not-so-low grunts here and there. But the thing that really drew my attention from the very beginning of the album was the bass guitar sound. As a bassist myself, I always try to decipher bass lines in order to find the coherence and consistency of a song. On "Disgorging the Dead", one can actually hear bass guitar in every song, low-tuned with little distortion (if any) and constantly pounding under the guitars. It's obvious that Emmitt Gillaspy plays with a pick, but this fact gives his sound more power and sonority, allowing each and every note played to be perfectly discernible from the others.

The production is correct, not the crystal clear type, but a raw one. This rawness gives the band an original and unique sound, yet the two new tracks on the 2005 remastered version lack this raw, fresh sound. All the instruments are easily recognizable, being at the perfect balance.

I haven't been able to find the lyrics anywhere yet, but with song titles such as "Infesting the Corpse", "Revenge Through Torture" and the title track, "Disgorging the Dead", I can figure out what are they about: gore/violence-based lyrics typically found in the genre.

In my opinion, this album is very enjoyable and I highly recommend it to everyone into death/brutal death metal. "Disgorging the Dead" is a milestone of mid-'90s death metal, even being a bit underrated and relatively unknown album, but still a must for any death metal fan no matter how brutal or slamming they are.

psiguen



..::TRACK-LIST::..

1. Disgorging the Dead 04:39
2. Revenge Through Torture 04:19
3. Infesting the Corpse 04:13
4. Infantile Autopsy 03:14
5. Innocence Raped Away 03:03
6. Entombed in Flesh 03:48
7. Inhuman Decrepitcy 05:32



..::OBSADA::..

Emmitt Gillaspy - Bass, Vocals (backing)
Chris Stevens - Drums
George Crounse - Guitars (lead)
Kevin Clark - Vocals, Guitars (rhythm)



https://www.youtube.com/watch?v=KrhZgWXlPkM



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

BLOODTRUTH release their debut full-length album, Obedience. Engineered by Francesco Paoli and Cristiano Trionfera (both of Fleshgod Apocalypse) at Sonic Hammer Studios, then mixed and mastered by Italian death metal producer and legend Stefano Morabito of 16th Cellars Studios (Hour of Penance, Fleshgod Apocalypse, Eyeconoclast, Unfanthomable Ruination, Inherit Disease), the ten tracks on Obedience tap into a wealth of unadulterated lyrical hatred released through incinerating waves of limb-removing, guttural metal. Colin Marks of Rain Song Design (Exodus, Fleshgod Apocalypse, Kataklysm) created some of his most intense artwork for the release, the perfect summary of the level of extreme comprising Obedience.



This is a good brutal sounding technical death metal affair. In this album, there’s some great clean vocals. The intro track has only clean vocals. It sounds like some kind of Abrahamic religious-like sounding vocals. It's sort of close to Islamic chanting. The clean vocals are okay, nothing to write home about. The second song is a barrage of technical death metal. It’s brutal, fast, technical and hard. The drumming is speedy. There’s some good stuff going on with this song. There’s great vocals found, you can’t really decipher what the vocalist is vocalizing. I only was able to recognize the last word he vocalizes in the song. He says “burn!” I’m quite impressed with this song. The 2nd song gets the ball rolling and it gets better at this point. The drummer is quite creative with the blasts he’s doing on the rest of these tracks. I think his drums really stand out the most on this album. The guitar gallops along with the zippy and creative drumming. It’s sort of mind-blowing how they do this.

As far as the bass goes, it is quite good. You need to have a good sound system to listen to it since it’s typical that the bass is not turned up in some extreme metal recordings. I don’t think the bass has its moments on this album, it’s mostly the drums that have moments. I know the vocals are not that easy to decipher, but that’s common in extreme metal. I know since I’ve listened to many extreme metal records over the years. You are only able to understand the clean vocals, which only appear on the intro track and the beginning of the tracks Coerced to Serve, Summoning the Heretics and March of the Fools. They are sang in Italian and you will easily know what they singing if you are fluent in Italian. I guess it’s Italian (the band is from Italy), I know it’s not English. The clean vocals are not accompanied by any instrumentation when you listen to the clean vocals and they don’t honestly impress me at all. It sounds like all of the members are singing along when it comes to the clean vocals. It almost ruins the album, but hey they are tolerable after a few listens!

The technicality is through the roof, obviously. There’s some intricate and sophisticated sounding lead guitar work in all of the songs (except the intro, that only contains clean vocals). The rhythm guitar work is chaotic and brilliant as well. I dig the guitar riffs on Surrounded by Blinded Bigots and Suppurating the Deception. There’s nicely thrown in riffs and phrases to be found on most of the songs presented on this album. Basically all of the instruments are all over the place and I know they’re not in your typical 4/4 timing. Especially the drumming, you can definitely listen to the insane drumming on Throes of Death, the title track and Suppurating of Deception. I think some people may not be able to stomach this kind of technicality.

If you find technical death metal weird, this album is not for you. For those familiar with fellow technical & brutal death metal bands from Italy such as Hour of Penance, Hideous Divinity and Fleshgod Apocalypse, you will love this album. I love this album. I know I’ve given this a good amount of scrobbles (plays that Last.fm records on to your Last.fm profile and people are able to see what you have scrobbled when they view your profile) over the years.

MorbidAtheist666



..::TRACK-LIST::..

Praefactio
1. Subvenite 0:53

Liber I - In Hoc Signo
2. Surrounded By Blind Bigots 3:17
3. Throes Of Death 3:40
4. Suppurating Of Deception 3:51

Liber II - De Humana Coactione
5. Coerced To Serve 3:21
6. Quench Your Thirst 4:10
7. Summoning The Heretics 2:42

Liber III - De Sanguine Veritatem
8. Foresworn 4:24
9. March Of The Fools 3:02
10. Obedience 3:58



..::OBSADA::..

Luigi Valenti - Vocals
Stefano Rossi Ciucci - Guitars
Riccardo Rogari - Bass
Giacomo Torti - Drums








SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

BLOODTRUTH release their debut full-length album, Obedience. Engineered by Francesco Paoli and Cristiano Trionfera (both of Fleshgod Apocalypse) at Sonic Hammer Studios, then mixed and mastered by Italian death metal producer and legend Stefano Morabito of 16th Cellars Studios (Hour of Penance, Fleshgod Apocalypse, Eyeconoclast, Unfanthomable Ruination, Inherit Disease), the ten tracks on Obedience tap into a wealth of unadulterated lyrical hatred released through incinerating waves of limb-removing, guttural metal. Colin Marks of Rain Song Design (Exodus, Fleshgod Apocalypse, Kataklysm) created some of his most intense artwork for the release, the perfect summary of the level of extreme comprising Obedience.



This is a good brutal sounding technical death metal affair. In this album, there’s some great clean vocals. The intro track has only clean vocals. It sounds like some kind of Abrahamic religious-like sounding vocals. It's sort of close to Islamic chanting. The clean vocals are okay, nothing to write home about. The second song is a barrage of technical death metal. It’s brutal, fast, technical and hard. The drumming is speedy. There’s some good stuff going on with this song. There’s great vocals found, you can’t really decipher what the vocalist is vocalizing. I only was able to recognize the last word he vocalizes in the song. He says “burn!” I’m quite impressed with this song. The 2nd song gets the ball rolling and it gets better at this point. The drummer is quite creative with the blasts he’s doing on the rest of these tracks. I think his drums really stand out the most on this album. The guitar gallops along with the zippy and creative drumming. It’s sort of mind-blowing how they do this.

As far as the bass goes, it is quite good. You need to have a good sound system to listen to it since it’s typical that the bass is not turned up in some extreme metal recordings. I don’t think the bass has its moments on this album, it’s mostly the drums that have moments. I know the vocals are not that easy to decipher, but that’s common in extreme metal. I know since I’ve listened to many extreme metal records over the years. You are only able to understand the clean vocals, which only appear on the intro track and the beginning of the tracks Coerced to Serve, Summoning the Heretics and March of the Fools. They are sang in Italian and you will easily know what they singing if you are fluent in Italian. I guess it’s Italian (the band is from Italy), I know it’s not English. The clean vocals are not accompanied by any instrumentation when you listen to the clean vocals and they don’t honestly impress me at all. It sounds like all of the members are singing along when it comes to the clean vocals. It almost ruins the album, but hey they are tolerable after a few listens!

The technicality is through the roof, obviously. There’s some intricate and sophisticated sounding lead guitar work in all of the songs (except the intro, that only contains clean vocals). The rhythm guitar work is chaotic and brilliant as well. I dig the guitar riffs on Surrounded by Blinded Bigots and Suppurating the Deception. There’s nicely thrown in riffs and phrases to be found on most of the songs presented on this album. Basically all of the instruments are all over the place and I know they’re not in your typical 4/4 timing. Especially the drumming, you can definitely listen to the insane drumming on Throes of Death, the title track and Suppurating of Deception. I think some people may not be able to stomach this kind of technicality.

If you find technical death metal weird, this album is not for you. For those familiar with fellow technical & brutal death metal bands from Italy such as Hour of Penance, Hideous Divinity and Fleshgod Apocalypse, you will love this album. I love this album. I know I’ve given this a good amount of scrobbles (plays that Last.fm records on to your Last.fm profile and people are able to see what you have scrobbled when they view your profile) over the years.

MorbidAtheist666



..::TRACK-LIST::..

Praefactio
1. Subvenite 0:53

Liber I - In Hoc Signo
2. Surrounded By Blind Bigots 3:17
3. Throes Of Death 3:40
4. Suppurating Of Deception 3:51

Liber II - De Humana Coactione
5. Coerced To Serve 3:21
6. Quench Your Thirst 4:10
7. Summoning The Heretics 2:42

Liber III - De Sanguine Veritatem
8. Foresworn 4:24
9. March Of The Fools 3:02
10. Obedience 3:58



..::OBSADA::..

Luigi Valenti - Vocals
Stefano Rossi Ciucci - Guitars
Riccardo Rogari - Bass
Giacomo Torti - Drums




https://www.youtube.com/watch?v=1bjgB17gxqw



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

..::OPIS::..
...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

'Perdition of the Sublime' wpada, uderza w twarz i kończy się w samą porę, żebyś krzyknął: 'Chcę więcej!'.
Brutalny metal w najlepszym wydaniu!



Over the years Willowtip has become known for releasing albums for some of the top technical death metal bands in the world. The debut album from Sophcide, Perdition of the Sublime, will soon be counted amongst these classic releases. SOPHICIDE fuses elaborate melodies with battering technical brutality into a sound that’s as malicious as it is memorable.This is an absolutely brilliant technical death metal masterpiece that can’t be missed!



..::TRACK-LIST::..

1. The Art Of Atrocity 04:09
2. Within Darkness 04:00
3. Perdition Of The Sublime 04:31
4. Of Lust And Vengeance 05:12
5. Execration 03:12
6. Blood For Honour 05:07
7. Freedom Of Mind 04:36
8. Folie Á Deux 01:20
9. Lafayette's Deception 03:57
10. Dawn Of A New Age 03:30
11. The Essence Of Warfare 03:56



..::OBSADA::..

Sebastian Bracht - Guitars
Adam Laszlo - Vocals



https://www.youtube.com/watch?v=rL_5SignzCo



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

'Perdition of the Sublime' wpada, uderza w twarz i kończy się w samą porę, żebyś krzyknął: 'Chcę więcej!'.
Brutalny metal w najlepszym wydaniu!



Over the years Willowtip has become known for releasing albums for some of the top technical death metal bands in the world. The debut album from Sophcide, Perdition of the Sublime, will soon be counted amongst these classic releases. SOPHICIDE fuses elaborate melodies with battering technical brutality into a sound that’s as malicious as it is memorable.This is an absolutely brilliant technical death metal masterpiece that can’t be missed!



..::TRACK-LIST::..

1. The Art Of Atrocity 04:09
2. Within Darkness 04:00
3. Perdition Of The Sublime 04:31
4. Of Lust And Vengeance 05:12
5. Execration 03:12
6. Blood For Honour 05:07
7. Freedom Of Mind 04:36
8. Folie Á Deux 01:20
9. Lafayette's Deception 03:57
10. Dawn Of A New Age 03:30
11. The Essence Of Warfare 03:56



..::OBSADA::..

Sebastian Bracht - Guitars
Adam Laszlo - Vocals



https://www.youtube.com/watch?v=rL_5SignzCo



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Półtora roku po wydaniu debiutanckiego “Leprous Daylight”, brazylijscy gruzownicy powracają z drugim albumem. Po raz kolejny mamy tutaj około trzydziestu pięciu minut samego gęstego w najlepszym wydaniu. Trochę nie rozumiem malkontentów narzekających na wspomniany debiut, głównie w zestawieniu z wcześniejszą EP-ką. Moim zdaniem była to w prostej linii, niczym nie ustępująca najwcześniejszym nagraniom, kontynuacja i rozwijanie własnego stylu. Podobnie rzecz ma się z „Advent of Wounds”. To cały czas ten sam odłam śmierć metalu, z niewielkim jedynie przemieszaniem poszczególnych części składowych. Analizowanie tych nagrań w stosunku jeden do jednego, czy aptekarska analiza, mija się z celem i byłaby klasycznym mierzeniem zawartości cukru w cukrze. Ilość gruzy w nagraniach Fossilization jest na tyle wysoka, że nie jestem się w stanie spod niej odkopać. Nie powiem przy okazji nic odkrywczego. Bo w rzeczy samej, Brazylijczycy grają muzykę opartą na wspaniałych wzorcach wspaniałych zespołów. Po co analizować, czy więcej tu tym razem Phobocosm niż Immolation, czy może tym razem panowie zapatrzyli się mocniej w Dead Congregation, sporo harmonie kojarzące się z tymi zespołami i tak są do siebie podobne, a jednak każdy z nich nieco się od siebie różni. Tak samo jak Fissilization, którzy mieszając ciężar z melodią, przeplatając fragmenty blastujące miażdżącymi zwolnieniami, raz uderzając bezpośrednim riffem, by za chwilę zahipnotyzować zapętlonym motywem, stworzyli również coś własnego. Coś, co możemy śmiało postawić w jednym szeregu ze wspomnianymi przed chwilą klasykami. W tych nagraniach jest tyle mrocznego klimatu, tyle odoru pleśni i zgnilizny, tyle mocarnych harmonii, że nie da się zaprzeczyć, iż jest to najwyższy poziom rozgrywek. Ktoś powie, że brzmienie jest nieco przymulone? No bo jest, ale akurat dla mnie to zaleta a nie wada, bo to nie jest, do cholery, szpital! Że wokal monotonny? Wspaniale. Brzmi przez to jak dobiegający z krypty charkot ghoula, idealnie wpisując się w całość. Moim zdaniem Brazylijczycy nagrali najlepszy do tej pory materiał, a że odsłuchałem go już kilkanaście razy, i nabrałem dystansu, to będę się przy swojej opinii upierał. Premiera jakoś za miesiąc, czyli już za momencik. Zaznaczcie sobie jej dzień w kalendarzy, żeby czasem nie przeoczyć.

jesusatan


Emerging once again from the abyssal depths of the underground, FOSSILIZATION return with "Advent of Wounds", a work of sheer ferocity and oppressive gloom! A relentless onslaught where its frantic and inexorable rhythms hammer with suffocating intensity, while riffs coil like sepulchral invocations in a maelstrom of death, doom, and blackened chaos.
Bleak, crushing and claustrophobic, "Advent of Wounds" is a summoning of despair that drags the listener into a chasm where brutality and anguish entwine. A suffocating testament to extremity that confirms Fossilization as one of the most formidable forces in contemporary death metal!

- “Advent of Wounds” began taking shape right after our tour with Father Befouled in late 2024. I knew I’d have to rethink my approach to songwriting, especially after years of writing with Paulo’s drumming style in mind. Life took us in different directions, so I opened myself up to new ideas and let that guide the creation of these tracks.
From the start, my goal was to make an album even more brutal than Leprous Daylight, from sheer death metal brutality to the miserable melancholy of the doom-laden spirit of early Anathema, Paradise Lost, and early Katatonia. You can also hear many of black metal influences across the record, the opening riff of ‘Disentombed and Reassembled by the Ages’ is a direct nod to one of my all-time favorite bands, Antaeus.
This time, I also wanted a new direction in the mix and master, so we worked with Gabriele Gramaglia (Cosmic Putrefaction, Turris Eburnea, Vertebra Atlantis). We also had Justin Stubbs (Father Befouled, Encoffination) appear on “Scalded by His Sacred Halo.” And, for the first time, the artwork features a painting instead of an illustration, created by the incredible Guang Yang.” - (V.)

Fossilization is a brazilian death metal band formed in 2020, a duo featuring members of the sludge/death/doom metal band Jupiterian, V. (voices, guitars, bass) and P. (drums).
Critically acclaimed for their debut Ep 'He Whose Name Was Long Forgotten’, the Split Ep with US combo Ritual Necromancy and the following debut full length album "Leprous Daylight", the Brazilian duo, after 2 years of intense live activities, is now back with their sophomore album "Advent Of Wounds" featuring a new line-up and allowing you to prepare your body and soul to their upcoming european tour with Phobocosm in August 2026!

For fans of Dead Congregation, Krypts, Spectral Voice, Antaeus.



Brazilian doomed death metallers Fossilization are back with their second album. Out via Everlasting Spew Records on February 13th.

Convulsive guitars and hammering drums spew into existence with no introduction nor warning. This is death metal ferocity that does not waste time. Guttural vocals add their spectral incantations atop the waves of visceral instruments for maximum extremity with a lurking, monolithic and charnel atmosphere enveloping the entirety of the band. Flaring dissonance contrasts the meaty hooks of slow, lumbering riffs and continues to add dynamics to the barbaric music; giving a strong first impression. Having really enjoyed the band’s body of work thus far, I have a lot of expectations from this record and I am curious to see if their streak of savagery will continue to appease my ravenous appetite for quality underground metal or will they drop the ball? From the blend of tremolo picking and blast-beats to the more creepy sections to full on hammering primitive violence; there are all of the hallmarks of some crushing death metal and the consistency of everyone’s performance is undeniable. This is a band who have spent a lot of time touring, released enough music and played together enough to hone their sound into what they envision. Certainly a ferocious first impression for “Advent of Wounds”.

Scalding sepulchral death metal continues to erupt with that fantastically executed blend of extremity and atmosphere while both sides of the coin hold the eldritch spirits in high regard and ensures no section loses its impact. Those more doomy moments give a strong juxtaposition to the blasting sections and yet feel no less intense, offering a sense of dread to the juggernaut of morbidity that the album is building. Fossilization are always pumping forth a maelstrom of tension and aggression that seems to change on a very precise basis to give a sense of volatility to the music while never being haphazard in doing so. The way a riff will jump into a spasming pattern further fuels the furnaces of disquiet that the record comfortably plays with. Definitely continuing from its predecessor, the blend of gloom, malice and eeriness is superbly balanced to concoct a fetid brew of death metal that will certainly appeal to most subterranean metal fans. Fossilization have built quite a name for themselves and earned a loyal underground following their their EP, split and debut LP; something I can see continuing to grow with this album and their equally noteworthy efforts taking their music on the road.

Another monolith of decaying death metal from Fossilization. Continuing to harness rabid fury, ghostly doom and moments of unwieldy tension; this is a fearsome offering indeed. Consuming all in their inferno of darkness, the void of macabre music will swallow you once opened and the relatively short but certainly not lacking record will have you possessed for its duration. Pre-existing fans will certainly enjoy this new opus and newcomers will likely find a death metal band that grips them. With exciting pacing, extremely tight musicianship and a deathlike atmosphere from start to end; “Advent of Wounds” is another triumph from this Brazilian outfit. Walking in the footsteps of Dead Congregation, Cruciamentum and the like but with a flare of their own; this duo continues to conquer.

Nattskog7



..::TRACK-LIST::..

1. Cremation Of A Seraph 05:10
2. Disentombed And Reassembled By The Ages 05:34
3. Scalded By His Sacred Halo 04:19
4. Terrestrial Mold 05:51
5. Servo 05:07
6. While the Light Lasts 05:52
7. Temple Of Flies And Moss 03:56



..::OBSADA::..

V. - Guitars, Voices, Bass
Z. - Guitars

Drums recorded by F.



https://www.youtube.com/watch?v=w7xjQigAchQ



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Półtora roku po wydaniu debiutanckiego “Leprous Daylight”, brazylijscy gruzownicy powracają z drugim albumem. Po raz kolejny mamy tutaj około trzydziestu pięciu minut samego gęstego w najlepszym wydaniu. Trochę nie rozumiem malkontentów narzekających na wspomniany debiut, głównie w zestawieniu z wcześniejszą EP-ką. Moim zdaniem była to w prostej linii, niczym nie ustępująca najwcześniejszym nagraniom, kontynuacja i rozwijanie własnego stylu. Podobnie rzecz ma się z „Advent of Wounds”. To cały czas ten sam odłam śmierć metalu, z niewielkim jedynie przemieszaniem poszczególnych części składowych. Analizowanie tych nagrań w stosunku jeden do jednego, czy aptekarska analiza, mija się z celem i byłaby klasycznym mierzeniem zawartości cukru w cukrze. Ilość gruzy w nagraniach Fossilization jest na tyle wysoka, że nie jestem się w stanie spod niej odkopać. Nie powiem przy okazji nic odkrywczego. Bo w rzeczy samej, Brazylijczycy grają muzykę opartą na wspaniałych wzorcach wspaniałych zespołów. Po co analizować, czy więcej tu tym razem Phobocosm niż Immolation, czy może tym razem panowie zapatrzyli się mocniej w Dead Congregation, sporo harmonie kojarzące się z tymi zespołami i tak są do siebie podobne, a jednak każdy z nich nieco się od siebie różni. Tak samo jak Fissilization, którzy mieszając ciężar z melodią, przeplatając fragmenty blastujące miażdżącymi zwolnieniami, raz uderzając bezpośrednim riffem, by za chwilę zahipnotyzować zapętlonym motywem, stworzyli również coś własnego. Coś, co możemy śmiało postawić w jednym szeregu ze wspomnianymi przed chwilą klasykami. W tych nagraniach jest tyle mrocznego klimatu, tyle odoru pleśni i zgnilizny, tyle mocarnych harmonii, że nie da się zaprzeczyć, iż jest to najwyższy poziom rozgrywek. Ktoś powie, że brzmienie jest nieco przymulone? No bo jest, ale akurat dla mnie to zaleta a nie wada, bo to nie jest, do cholery, szpital! Że wokal monotonny? Wspaniale. Brzmi przez to jak dobiegający z krypty charkot ghoula, idealnie wpisując się w całość. Moim zdaniem Brazylijczycy nagrali najlepszy do tej pory materiał, a że odsłuchałem go już kilkanaście razy, i nabrałem dystansu, to będę się przy swojej opinii upierał. Premiera jakoś za miesiąc, czyli już za momencik. Zaznaczcie sobie jej dzień w kalendarzy, żeby czasem nie przeoczyć.

jesusatan


Emerging once again from the abyssal depths of the underground, FOSSILIZATION return with "Advent of Wounds", a work of sheer ferocity and oppressive gloom! A relentless onslaught where its frantic and inexorable rhythms hammer with suffocating intensity, while riffs coil like sepulchral invocations in a maelstrom of death, doom, and blackened chaos.
Bleak, crushing and claustrophobic, "Advent of Wounds" is a summoning of despair that drags the listener into a chasm where brutality and anguish entwine. A suffocating testament to extremity that confirms Fossilization as one of the most formidable forces in contemporary death metal!

- “Advent of Wounds” began taking shape right after our tour with Father Befouled in late 2024. I knew I’d have to rethink my approach to songwriting, especially after years of writing with Paulo’s drumming style in mind. Life took us in different directions, so I opened myself up to new ideas and let that guide the creation of these tracks.
From the start, my goal was to make an album even more brutal than Leprous Daylight, from sheer death metal brutality to the miserable melancholy of the doom-laden spirit of early Anathema, Paradise Lost, and early Katatonia. You can also hear many of black metal influences across the record, the opening riff of ‘Disentombed and Reassembled by the Ages’ is a direct nod to one of my all-time favorite bands, Antaeus.
This time, I also wanted a new direction in the mix and master, so we worked with Gabriele Gramaglia (Cosmic Putrefaction, Turris Eburnea, Vertebra Atlantis). We also had Justin Stubbs (Father Befouled, Encoffination) appear on “Scalded by His Sacred Halo.” And, for the first time, the artwork features a painting instead of an illustration, created by the incredible Guang Yang.” - (V.)

Fossilization is a brazilian death metal band formed in 2020, a duo featuring members of the sludge/death/doom metal band Jupiterian, V. (voices, guitars, bass) and P. (drums).
Critically acclaimed for their debut Ep 'He Whose Name Was Long Forgotten’, the Split Ep with US combo Ritual Necromancy and the following debut full length album "Leprous Daylight", the Brazilian duo, after 2 years of intense live activities, is now back with their sophomore album "Advent Of Wounds" featuring a new line-up and allowing you to prepare your body and soul to their upcoming european tour with Phobocosm in August 2026!

For fans of Dead Congregation, Krypts, Spectral Voice, Antaeus.



Brazilian doomed death metallers Fossilization are back with their second album. Out via Everlasting Spew Records on February 13th.

Convulsive guitars and hammering drums spew into existence with no introduction nor warning. This is death metal ferocity that does not waste time. Guttural vocals add their spectral incantations atop the waves of visceral instruments for maximum extremity with a lurking, monolithic and charnel atmosphere enveloping the entirety of the band. Flaring dissonance contrasts the meaty hooks of slow, lumbering riffs and continues to add dynamics to the barbaric music; giving a strong first impression. Having really enjoyed the band’s body of work thus far, I have a lot of expectations from this record and I am curious to see if their streak of savagery will continue to appease my ravenous appetite for quality underground metal or will they drop the ball? From the blend of tremolo picking and blast-beats to the more creepy sections to full on hammering primitive violence; there are all of the hallmarks of some crushing death metal and the consistency of everyone’s performance is undeniable. This is a band who have spent a lot of time touring, released enough music and played together enough to hone their sound into what they envision. Certainly a ferocious first impression for “Advent of Wounds”.

Scalding sepulchral death metal continues to erupt with that fantastically executed blend of extremity and atmosphere while both sides of the coin hold the eldritch spirits in high regard and ensures no section loses its impact. Those more doomy moments give a strong juxtaposition to the blasting sections and yet feel no less intense, offering a sense of dread to the juggernaut of morbidity that the album is building. Fossilization are always pumping forth a maelstrom of tension and aggression that seems to change on a very precise basis to give a sense of volatility to the music while never being haphazard in doing so. The way a riff will jump into a spasming pattern further fuels the furnaces of disquiet that the record comfortably plays with. Definitely continuing from its predecessor, the blend of gloom, malice and eeriness is superbly balanced to concoct a fetid brew of death metal that will certainly appeal to most subterranean metal fans. Fossilization have built quite a name for themselves and earned a loyal underground following their their EP, split and debut LP; something I can see continuing to grow with this album and their equally noteworthy efforts taking their music on the road.

Another monolith of decaying death metal from Fossilization. Continuing to harness rabid fury, ghostly doom and moments of unwieldy tension; this is a fearsome offering indeed. Consuming all in their inferno of darkness, the void of macabre music will swallow you once opened and the relatively short but certainly not lacking record will have you possessed for its duration. Pre-existing fans will certainly enjoy this new opus and newcomers will likely find a death metal band that grips them. With exciting pacing, extremely tight musicianship and a deathlike atmosphere from start to end; “Advent of Wounds” is another triumph from this Brazilian outfit. Walking in the footsteps of Dead Congregation, Cruciamentum and the like but with a flare of their own; this duo continues to conquer.

Nattskog7



..::TRACK-LIST::..

1. Cremation Of A Seraph 05:10
2. Disentombed And Reassembled By The Ages 05:34
3. Scalded By His Sacred Halo 04:19
4. Terrestrial Mold 05:51
5. Servo 05:07
6. While the Light Lasts 05:52
7. Temple Of Flies And Moss 03:56



..::OBSADA::..

V. - Guitars, Voices, Bass
Z. - Guitars

Drums recorded by F.



https://www.youtube.com/watch?v=w7xjQigAchQ



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Oczywistym faktem jest, że warto dzisiaj być na czasie, wiedzieć co wieczorem poleci "Na Wspólnej", co Pudzianowski powiedział Nejmanowi przytulając go do dech ringu, w końcu czego słuchać, żeby błyszcząca laska nie puściła człowieka mimochodem. Ja w to nie gram. Ileż rzeczy z takich powodów pleśnieje w lamusie.

Niektórzy jednak, jak Janek z "Czterech Pancernych" czy Hans Kloss, mają farta, bo przecież misja medialna TVP nie pozwala o nich zapomnieć. Muzyka, szczególnie ta trudna i niszowa, nie zawsze może liczyć na tyle szczęścia, szczególnie w obliczu wymiany pokoleniowej zarówno na samej scenie stricte, jak również w szeregach fanów. Najbardziej ciekawe dla mnie jako obserwatora jest rozkwitanie oraz gaśnięcie statusu kapel zasłużonych. Co jest ważniejsze - wiekopomne kroki, jakie stawiali na ścieżce muzycznej chwały, czy też blamaże i spadek formy, jakim niejednokrotnie odkrawają plasterki serc swoich wyznawców.

Weźmy taki Deicide, żeby daleko nie szukać. Niegdyś bogowie deathu, dziś mogący liczyć najwyżej na status kulejących emerytów z ZUSowskim, darmowym wstępem na kąpiele borowinowe w większości sanatoriów. A może raczej weteranów, którzy płytowo obecnie ledwie powłóczą, ale jednak na ich piersi ciągle mienią się satanistyczne ordery w typie krążka "Legion", o którym warto przypomnieć, bo Janek raczej w swoim medialnie nieśmiertelnym 102 go nie zapuszcza.

Krótko mówiąc ta płyta, jak i podobne jej siłą rażenia, odpowiadają jakoby na pytanie zawarte we wstępie. Niezależnie od przeprowadzonej epikryzy, to dokonanie muzyczne jest kluczem, który otwiera bramy do rozgrzeszenia nawet największych występków luminarzy pod oficjalnym dowództwem Glena Bentona lub jak wyszło po latach - nieformalnym Steve'a Asheima. I ja należę do tych złośliwych, którzy twierdzą że Bogobójstwo kuleje już od czasów wydania "Once Upon The Cross", nie jestem jednak w stanie za żadną kwotę położyć na nich lagi. Ciągle w pamięci mam bitwę, którą Hoffmanowie, Asheim i Ten z wypalonym krucyfiksem na czole rozpętali za pomocą dwóch pierwszych płyt, z których i tak największe pociski wywalała z siebie "Legion" właśnie.

Można różnie interpretować wielkość tej muzyki. A że to zakręcone muzycznie, a że to fenomenalnie technicznie, dla mnie najważniejszy jest z kolei drive, jakim kołyszą te dźwięki. Nie sposób uprawiać trzymanki podczas tego piekielnego kursu. Już "Deicide" znamionował takie zabiegi - posłuchajmy "Crucifixation" czy "Sacirificial Suicide", a wnioskując, mimo death metalu, odkryjemy po prostu chwytliwy feeling, czy jakby to mniejszości lub większości seksualne wolały - "vibe". Następca w postaci płyty "Legion" z pozoru ma za zadanie zmiażdżyć, po kolejnym przesłuchaniu nie sposób jednak nie odkryć na nim tych bardziej "catchy" momentów. Najpierw straszaki materializujące się w "koźlim" intro czy pokręconym, jak tytuł - "The Caco-Deamon", miażdżyca "Dead But Dreaming" - typowa wyżynka chciałoby się rzec, ale już przy "Repent To Die" czy szczególnie "In Hell I Burn" odczuwa się rządy bujającego rytmu, który mimo niezaprzeczalnej brutalności czyni je fenomenalnym motywem do dzikiego haedbangingu lub "understage'owego" kotła.

Ta płyta to także pokaz umiejętności gitarowych braci Hoffman, po których odejściu do dziś wielu łka gdzieś w kąciku zdruzgotanych marzeń. Brak tutaj słabszych momentów w ich wiosłowaniu. Czy to riffowanie, czy zakręcone solówki w oprawie szorstkiego, topornego, ale przez to zadziornego stylu, chyba po raz ostatni w takim wydaniu w ich karierze, wyrywają z trzewików. To nieco inny styl, jakim epatował Trey Azagthoth, ze względu jednak na bezpośredni charakter i sposób znalezienia dla nich miejsca w kompozycji, momentami wręcz obezwładniający.

Jak dla mnie kwintesencją tej płyty może być ostatni ze strażników legionowego piekła, czyli "Revocate The Agitator". Kawałek oparty na jednym motywie, konstrukcją przypominający "Whiplash" Metalliki. To oczywiście granie z dwóch różnych planet - ale zamysł ten sam - druzgocący, względnie prosty, solidny szkielet podstawowy, potem sekundowe wyciszenie w refrenie i atak wyjącej śruby solówkowej.

No ale gitary gitarami, bo każdy też wie, że to nie Hoffmanowie zwrócili uwagę świata na ten zespół, a Benton, wybierany parę razy z rzędu najbardziej złą osobą na globie. Dziś, kiedy kolo wyluzował i przybrał z 30 kilo, już raczej jest pewne, że jego personalia nie wskazują na PESEL kończący się trzema szóstkami, ale sposób w jaki na "Legion" zaryczał, mógł budzić takie skojarzenia. Miks jedynego w swoim rodzaju, głębokiego growlu, skrzeku i bliżej nieokreślonych sposobów darcia japy, bynajmniej nie wskazują na jego kłopoty z krtanią, a raczej, że jak to jeden z moich kumpli określił, że sama dupa Lucyfera wyprodukowała te wyziewy. Autentyczne mistrzostwo i miejsce blisko szczytu w death metal hall of fame dla tego pana.

Kończąc stwierdźmy - album kompletny, pół godziny deathu, z którego garściami czerpali później brutaliści, szczególnie z Brazylii - Krisiun czy nieistniejący już Rebealliun. Również ostatnia taka rzecz w historii Deicide. Słuchając "Once Upon The Cross" czy jeszcze bardziej "Serpents Of The Light", względnie bryndzy z lat następnych, o której łaskawie nie wspomnę, trudno uwierzyć, że to ten sam zespół. Być może to efekt kompromisu, bo wielu na "Legion" kręciło nosem, że za szybki, że za bardzo skomplikowany i że ktoś w studio podkręcał taśmy, bo w tych tempach to się słuchać, a tym bardziej grać, nie da. Sam nie wiem, ale zaprawdę powiadam, tytuł adekwatny do zawartości - "Legion" się nazywam - "bo jest nas wielu", a konkretnie jest na nim wiele zajebistych kawałków - obecnie już klasyków, które jak sobie tam dywagowałem paręnaście linijek wcześniej, rozgrzeszają ten zespół w całości i to na wieki wieków... amen.

Megakruk



..::TRACK-LIST::..

1. Satan Spawn, The Caco- Daemon
2. Dead But Dreaming
3. Repent To Die
4. Trifixion
5. Behead The Prophet (No Lord Shall Live)
6. Holy Deception
7. In Hell I Burn
8. Revocate The Agitator



..::OBSADA::..

Glen Benton - bass, vocals
Eric Hoffman - guitars
Brian Hoffman - guitars
Steve Asheim - drums




https://www.youtube.com/watch?v=rtLZqp8SXsQ



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Oczywistym faktem jest, że warto dzisiaj być na czasie, wiedzieć co wieczorem poleci "Na Wspólnej", co Pudzianowski powiedział Nejmanowi przytulając go do dech ringu, w końcu czego słuchać, żeby błyszcząca laska nie puściła człowieka mimochodem. Ja w to nie gram. Ileż rzeczy z takich powodów pleśnieje w lamusie.

Niektórzy jednak, jak Janek z "Czterech Pancernych" czy Hans Kloss, mają farta, bo przecież misja medialna TVP nie pozwala o nich zapomnieć. Muzyka, szczególnie ta trudna i niszowa, nie zawsze może liczyć na tyle szczęścia, szczególnie w obliczu wymiany pokoleniowej zarówno na samej scenie stricte, jak również w szeregach fanów. Najbardziej ciekawe dla mnie jako obserwatora jest rozkwitanie oraz gaśnięcie statusu kapel zasłużonych. Co jest ważniejsze - wiekopomne kroki, jakie stawiali na ścieżce muzycznej chwały, czy też blamaże i spadek formy, jakim niejednokrotnie odkrawają plasterki serc swoich wyznawców.

Weźmy taki Deicide, żeby daleko nie szukać. Niegdyś bogowie deathu, dziś mogący liczyć najwyżej na status kulejących emerytów z ZUSowskim, darmowym wstępem na kąpiele borowinowe w większości sanatoriów. A może raczej weteranów, którzy płytowo obecnie ledwie powłóczą, ale jednak na ich piersi ciągle mienią się satanistyczne ordery w typie krążka "Legion", o którym warto przypomnieć, bo Janek raczej w swoim medialnie nieśmiertelnym 102 go nie zapuszcza.

Krótko mówiąc ta płyta, jak i podobne jej siłą rażenia, odpowiadają jakoby na pytanie zawarte we wstępie. Niezależnie od przeprowadzonej epikryzy, to dokonanie muzyczne jest kluczem, który otwiera bramy do rozgrzeszenia nawet największych występków luminarzy pod oficjalnym dowództwem Glena Bentona lub jak wyszło po latach - nieformalnym Steve'a Asheima. I ja należę do tych złośliwych, którzy twierdzą że Bogobójstwo kuleje już od czasów wydania "Once Upon The Cross", nie jestem jednak w stanie za żadną kwotę położyć na nich lagi. Ciągle w pamięci mam bitwę, którą Hoffmanowie, Asheim i Ten z wypalonym krucyfiksem na czole rozpętali za pomocą dwóch pierwszych płyt, z których i tak największe pociski wywalała z siebie "Legion" właśnie.

Można różnie interpretować wielkość tej muzyki. A że to zakręcone muzycznie, a że to fenomenalnie technicznie, dla mnie najważniejszy jest z kolei drive, jakim kołyszą te dźwięki. Nie sposób uprawiać trzymanki podczas tego piekielnego kursu. Już "Deicide" znamionował takie zabiegi - posłuchajmy "Crucifixation" czy "Sacirificial Suicide", a wnioskując, mimo death metalu, odkryjemy po prostu chwytliwy feeling, czy jakby to mniejszości lub większości seksualne wolały - "vibe". Następca w postaci płyty "Legion" z pozoru ma za zadanie zmiażdżyć, po kolejnym przesłuchaniu nie sposób jednak nie odkryć na nim tych bardziej "catchy" momentów. Najpierw straszaki materializujące się w "koźlim" intro czy pokręconym, jak tytuł - "The Caco-Deamon", miażdżyca "Dead But Dreaming" - typowa wyżynka chciałoby się rzec, ale już przy "Repent To Die" czy szczególnie "In Hell I Burn" odczuwa się rządy bujającego rytmu, który mimo niezaprzeczalnej brutalności czyni je fenomenalnym motywem do dzikiego haedbangingu lub "understage'owego" kotła.

Ta płyta to także pokaz umiejętności gitarowych braci Hoffman, po których odejściu do dziś wielu łka gdzieś w kąciku zdruzgotanych marzeń. Brak tutaj słabszych momentów w ich wiosłowaniu. Czy to riffowanie, czy zakręcone solówki w oprawie szorstkiego, topornego, ale przez to zadziornego stylu, chyba po raz ostatni w takim wydaniu w ich karierze, wyrywają z trzewików. To nieco inny styl, jakim epatował Trey Azagthoth, ze względu jednak na bezpośredni charakter i sposób znalezienia dla nich miejsca w kompozycji, momentami wręcz obezwładniający.

Jak dla mnie kwintesencją tej płyty może być ostatni ze strażników legionowego piekła, czyli "Revocate The Agitator". Kawałek oparty na jednym motywie, konstrukcją przypominający "Whiplash" Metalliki. To oczywiście granie z dwóch różnych planet - ale zamysł ten sam - druzgocący, względnie prosty, solidny szkielet podstawowy, potem sekundowe wyciszenie w refrenie i atak wyjącej śruby solówkowej.

No ale gitary gitarami, bo każdy też wie, że to nie Hoffmanowie zwrócili uwagę świata na ten zespół, a Benton, wybierany parę razy z rzędu najbardziej złą osobą na globie. Dziś, kiedy kolo wyluzował i przybrał z 30 kilo, już raczej jest pewne, że jego personalia nie wskazują na PESEL kończący się trzema szóstkami, ale sposób w jaki na "Legion" zaryczał, mógł budzić takie skojarzenia. Miks jedynego w swoim rodzaju, głębokiego growlu, skrzeku i bliżej nieokreślonych sposobów darcia japy, bynajmniej nie wskazują na jego kłopoty z krtanią, a raczej, że jak to jeden z moich kumpli określił, że sama dupa Lucyfera wyprodukowała te wyziewy. Autentyczne mistrzostwo i miejsce blisko szczytu w death metal hall of fame dla tego pana.

Kończąc stwierdźmy - album kompletny, pół godziny deathu, z którego garściami czerpali później brutaliści, szczególnie z Brazylii - Krisiun czy nieistniejący już Rebealliun. Również ostatnia taka rzecz w historii Deicide. Słuchając "Once Upon The Cross" czy jeszcze bardziej "Serpents Of The Light", względnie bryndzy z lat następnych, o której łaskawie nie wspomnę, trudno uwierzyć, że to ten sam zespół. Być może to efekt kompromisu, bo wielu na "Legion" kręciło nosem, że za szybki, że za bardzo skomplikowany i że ktoś w studio podkręcał taśmy, bo w tych tempach to się słuchać, a tym bardziej grać, nie da. Sam nie wiem, ale zaprawdę powiadam, tytuł adekwatny do zawartości - "Legion" się nazywam - "bo jest nas wielu", a konkretnie jest na nim wiele zajebistych kawałków - obecnie już klasyków, które jak sobie tam dywagowałem paręnaście linijek wcześniej, rozgrzeszają ten zespół w całości i to na wieki wieków... amen.

Megakruk



..::TRACK-LIST::..

1. Satan Spawn, The Caco- Daemon
2. Dead But Dreaming
3. Repent To Die
4. Trifixion
5. Behead The Prophet (No Lord Shall Live)
6. Holy Deception
7. In Hell I Burn
8. Revocate The Agitator



..::OBSADA::..

Glen Benton - bass, vocals
Eric Hoffman - guitars
Brian Hoffman - guitars
Steve Asheim - drums




https://www.youtube.com/watch?v=rtLZqp8SXsQ



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

To rozbudowany i złożony album, przytłaczająco piękny...

FA

Featuring former members of Spawn of Possession, Psycroptic and Space Raven among others, MEPHISTOPHELES is a four-piece technical metal band from Hobart, Tasmania drawing inspiration from the likes of bands like Athiest, Deeds of Flesh, Opeth, Cynic, Deicide etc. Originally formed by four high school friends in 2004, MEPHISTOPHELES fuses black and death metal with occasional jazz elements, with a focus on composing challenging but memorable music, The band has continually thrived on fashioning fresh sounds that purposely step well beyond conventional genre structures, but have also maintained a firm footing within traditional death metal realms.

'While Tasmania is known for scary shit like poisonous snakes, Tasmanian cave spiders, and Jack Jumper ants, it’s time they put their best foot forward with MEPHISTOPHELES. At the very least, MEPHISTOPHELES can make you deaf.' - Decibel



..::TRACK-LIST::..

1. Pariahs Of The Universe 05:02
2. Silver Doors 02:56
3. Soldiers Of The Endtime 05:41
4. The End Of All Light 02:57
5. Battle Of The Sea And Sky 04:52
6. Those Whose Skin Was Gold 04:17
7. The Great Orbs Beyond Our Skies 07:02
8. Generation O 03:23
9. A Dolmen Maker's Lament 02:34
10. The Siren Of Eternity 05:38



..::OBSADA::..

Vocals - Matthew Chalk
Drums - Sam Dowson
Guitar - Ben Lawless
Bass - James Excell




https://www.youtube.com/watch?v=6qVJrv_YxSk



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

To rozbudowany i złożony album, przytłaczająco piękny...

FA

Featuring former members of Spawn of Possession, Psycroptic and Space Raven among others, MEPHISTOPHELES is a four-piece technical metal band from Hobart, Tasmania drawing inspiration from the likes of bands like Athiest, Deeds of Flesh, Opeth, Cynic, Deicide etc. Originally formed by four high school friends in 2004, MEPHISTOPHELES fuses black and death metal with occasional jazz elements, with a focus on composing challenging but memorable music, The band has continually thrived on fashioning fresh sounds that purposely step well beyond conventional genre structures, but have also maintained a firm footing within traditional death metal realms.

'While Tasmania is known for scary shit like poisonous snakes, Tasmanian cave spiders, and Jack Jumper ants, it’s time they put their best foot forward with MEPHISTOPHELES. At the very least, MEPHISTOPHELES can make you deaf.' - Decibel



..::TRACK-LIST::..

1. Pariahs Of The Universe 05:02
2. Silver Doors 02:56
3. Soldiers Of The Endtime 05:41
4. The End Of All Light 02:57
5. Battle Of The Sea And Sky 04:52
6. Those Whose Skin Was Gold 04:17
7. The Great Orbs Beyond Our Skies 07:02
8. Generation O 03:23
9. A Dolmen Maker's Lament 02:34
10. The Siren Of Eternity 05:38



..::OBSADA::..

Vocals - Matthew Chalk
Drums - Sam Dowson
Guitar - Ben Lawless
Bass - James Excell




https://www.youtube.com/watch?v=6qVJrv_YxSk



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

No i po trzech latach od ukazania się całkiem niezłego demosa, doczekaliśmy się pełnometrażowego debiutu od Plasmodulated za powstanie, którego „winą” można obarczyć niejakiego Myk’a Colby’ego. Wraz z trzema innymi muzykami stworzył on klasyczne, death metalowe dzieło, czego próbkę mogliśmy już doświadczyć na wyżej wspomnianym, szesnastominutowym wydawnictwie. Amerykanie w dalszym ciągu penetrują grząskie wręcz bagniste rejony, zaglądając w najbardziej cuchnące zgnilizną jamy w wyniku czego, powstają pomysły na śmierć metalowe kawałki, łączące w sobie diabelskość Florydy z duchotą znad fińskich jezior. To wolne i średnie tempa, które miejscowo przechodzą w stonowane blasty, ale głównym trzonem utworów są żylaste riffy, gruboziarniste tremolo oraz chorobliwie piskliwe zagrywki, w między które Plasmodulated wplata, płynące swobodnie w przestrzeń, sugestywne solówki. Całość zagęszczona sekcją rytmiczną i ponurymi growlami zdaje się ważyć tonę i gniecie wzorcowo, ale również zsyła sporo niepokojącego klimatu, który podkreślają posępne melodie i okresowo użyte klawisze. Materiał oddający hołd wcześnie wspomnianym ujęciom. Wypełniony gęstą od trujących miazmatów atmosferą i budzący grozę. Nieskazitelnie wyprodukowany krążek, lecz nie pozbawiony podziemnego brudu w czym pomaga odpowiednio „posypane żwirem” strojenie gitar, które wraz z resztą instrumentów generują zwarte konstrukcje. Nic nowego, ale niosącego sporą dawkę dobrego death metalu o niesamowitej aurze. Warto posłuchać, a wielbiciele „wilgoci” z domieszką „smoły” na pewno będą zadowoleni.

shub niggurath


Stinky, sticky, slimy—all adjectives that define the ideal death metal platter. Myk Colby has been trying to chase this perfect balance in a reverb-wonky package with projects like the d-beaten Hot Graves and extra hazy Wharflurch, but vile death metal balance is hard to achieve. However, An Ocean ov Putrid, Stinky, Vile, Disgusting Hell contains a recklessly pinched Demilichian riffage, classic piercing whammy bombs, and spook-minded synth ambience that places Plasmodulated with an odor more pungent than its peers. With an infected ear that festers equally with doom-loaded, Incantation-indebted drags (“Gelatinous Mutation ov Brewed Origin,” “Trapped in the Plasmovoid”) and Voivod-on-jenkem cutaways to foul-throated extravagence (“The Final Fuckening”). An air of intelligent tempo design keeps An Ocean from never feeling trapped in a maze of its own fumes, with Colby’s lush and bubbling synth design seguing tumbles into hammering deathly tremolo runs (“Such Rapid Sphacelation”) and Celtic Frosted riff tumbles (“Drowning in Sputum”) alike, all before swirling about his own tattered, trailing vocal sputters. Steady but slippery, elegant yet effluvial, An Ocean ov Putrid, Stinky, Vile, Disgusting Hell provides the necessary noxious pressure to corrode death metal-loving denizens into pure gloops of stained-denim pit worship. Delivered as labeled, Plasmodulated earns its hazardous declaration. We here at AMG are not liable for any OSHA violations that occur as a result of Plasmodulated consumption on the job, though.



..::TRACK-LIST::..

1. Enveloping Effluvium 03:26
2. Gelatinous Mutation ov Brewed Origin 04:08
3. Such Rapid Sphacelation 04:05
4. Excess Virulent Seepage 02:55
5. Entering the Gastral Realm (Pt.1 - Parasitic Mutant from Beyond) 04:24
6. Entering the Gastral Realm (Pt. 2 - Ingurgitation Simulation) 05:44
7. The Final Fuckening 02:52
8. Drowning in Sputum 03:18
9. Trapped in the Plasmovoid 03:35
10. An Ocean ov Putrid, Stinky, Vile, Disgusting Hell 05:35



..::OBSADA::..

Myk Colby - Guitars, Vocals, Synthesizers
Carlos Salas - Bass
Jonathan Griffin - Drums, Vocals
Josh Goldner - Guitars (lead), Vocals




https://www.youtube.com/watch?v=A-BYgqAi3uE



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

No i po trzech latach od ukazania się całkiem niezłego demosa, doczekaliśmy się pełnometrażowego debiutu od Plasmodulated za powstanie, którego „winą” można obarczyć niejakiego Myk’a Colby’ego. Wraz z trzema innymi muzykami stworzył on klasyczne, death metalowe dzieło, czego próbkę mogliśmy już doświadczyć na wyżej wspomnianym, szesnastominutowym wydawnictwie. Amerykanie w dalszym ciągu penetrują grząskie wręcz bagniste rejony, zaglądając w najbardziej cuchnące zgnilizną jamy w wyniku czego, powstają pomysły na śmierć metalowe kawałki, łączące w sobie diabelskość Florydy z duchotą znad fińskich jezior. To wolne i średnie tempa, które miejscowo przechodzą w stonowane blasty, ale głównym trzonem utworów są żylaste riffy, gruboziarniste tremolo oraz chorobliwie piskliwe zagrywki, w między które Plasmodulated wplata, płynące swobodnie w przestrzeń, sugestywne solówki. Całość zagęszczona sekcją rytmiczną i ponurymi growlami zdaje się ważyć tonę i gniecie wzorcowo, ale również zsyła sporo niepokojącego klimatu, który podkreślają posępne melodie i okresowo użyte klawisze. Materiał oddający hołd wcześnie wspomnianym ujęciom. Wypełniony gęstą od trujących miazmatów atmosferą i budzący grozę. Nieskazitelnie wyprodukowany krążek, lecz nie pozbawiony podziemnego brudu w czym pomaga odpowiednio „posypane żwirem” strojenie gitar, które wraz z resztą instrumentów generują zwarte konstrukcje. Nic nowego, ale niosącego sporą dawkę dobrego death metalu o niesamowitej aurze. Warto posłuchać, a wielbiciele „wilgoci” z domieszką „smoły” na pewno będą zadowoleni.

shub niggurath


Stinky, sticky, slimy—all adjectives that define the ideal death metal platter. Myk Colby has been trying to chase this perfect balance in a reverb-wonky package with projects like the d-beaten Hot Graves and extra hazy Wharflurch, but vile death metal balance is hard to achieve. However, An Ocean ov Putrid, Stinky, Vile, Disgusting Hell contains a recklessly pinched Demilichian riffage, classic piercing whammy bombs, and spook-minded synth ambience that places Plasmodulated with an odor more pungent than its peers. With an infected ear that festers equally with doom-loaded, Incantation-indebted drags (“Gelatinous Mutation ov Brewed Origin,” “Trapped in the Plasmovoid”) and Voivod-on-jenkem cutaways to foul-throated extravagence (“The Final Fuckening”). An air of intelligent tempo design keeps An Ocean from never feeling trapped in a maze of its own fumes, with Colby’s lush and bubbling synth design seguing tumbles into hammering deathly tremolo runs (“Such Rapid Sphacelation”) and Celtic Frosted riff tumbles (“Drowning in Sputum”) alike, all before swirling about his own tattered, trailing vocal sputters. Steady but slippery, elegant yet effluvial, An Ocean ov Putrid, Stinky, Vile, Disgusting Hell provides the necessary noxious pressure to corrode death metal-loving denizens into pure gloops of stained-denim pit worship. Delivered as labeled, Plasmodulated earns its hazardous declaration. We here at AMG are not liable for any OSHA violations that occur as a result of Plasmodulated consumption on the job, though.



..::TRACK-LIST::..

1. Enveloping Effluvium 03:26
2. Gelatinous Mutation ov Brewed Origin 04:08
3. Such Rapid Sphacelation 04:05
4. Excess Virulent Seepage 02:55
5. Entering the Gastral Realm (Pt.1 - Parasitic Mutant from Beyond) 04:24
6. Entering the Gastral Realm (Pt. 2 - Ingurgitation Simulation) 05:44
7. The Final Fuckening 02:52
8. Drowning in Sputum 03:18
9. Trapped in the Plasmovoid 03:35
10. An Ocean ov Putrid, Stinky, Vile, Disgusting Hell 05:35



..::OBSADA::..

Myk Colby - Guitars, Vocals, Synthesizers
Carlos Salas - Bass
Jonathan Griffin - Drums, Vocals
Josh Goldner - Guitars (lead), Vocals




https://www.youtube.com/watch?v=A-BYgqAi3uE



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

I have to admit that I owned this album for some time before actually getting around to listening to it - we're talking months here - and this is one of those times that you put a CD on you forgot about and get completely knocked onto your behind by just how good it is.

Now let's get something straight. I've never particularly been a fan of the vast majority of "tech-death" bands and those who have the label thrust on them, as invariably it's all about what I call the 'widdle' - or over-enthusiastic overdoing of pinch harmonics & sweep picking simply for the sake of it - with little or no balls to back it up with.

There is something deceptively enticing about 'Born God And Aware' that appeals to even someone as apathetic towards 'tech death' as me. After numerous attempts at trying to synopse why that is and failing to hit the nail on the head conclusively, I gave up and just settled into the fact that this is one of Unique Leaders most promising signings - and I'd probably push it further, to say one of their most promising bands ever.

Their is a rich textures of various death metal nuances for the picking on this album. Yes there are undeniably parts and sounds present which would class as "technical" - which in itself is becoming such an obsolete cliché - but there are just as equal amounts of groove, riffs, hooks and just about everything else you could want in a band.

For example, album opener sets the initial mood by blasting out from the proverbial blocks and leading you into the assumption that this will be a predominantly 'blasturbation' based affair along the lines of say Origin.
Track three however, the insanely infectious 'A Demonstration Of Domination' belies in more explicit form the groove behind the bands music and I imagine is most definately a crowd favourite when played live.

In short, 'Born God And Aware' is someway between an amalgamation of bands like Spawn Of Possession & Hour Of Penance and something completely different. 'The best of both worlds' if you will.
I wouldn't go quite so far as to say it was quite on the same awe-striking level as Hour Of Penance's 'The Vile Conception' album released earlier this year, but those who enjoyed that particular release would no doubt find lots to enjoy about 'Born God And Aware' in equal measures.

The sole regret I have about owning this CD is that I didn't listen to it sooner.
Possibly the most promising death metal debut album of recent years for sure.

If this is the mark of Dominion, and the band gets the support & appreciation they deserve, then us as death metal fans in general are in for some promising times ahead.

Criminally underrated, I would recommend virtually anyone with an inkling towards brutal death metal (a la Hour Of Penance, Origin etc) or the more technical bands like Necrophagist & Spawn Of Possession should make the concerted effort to listen to this album, which encapsulates the first truly common ground between the aforementioned bands.

faecophile



..::TRACK-LIST::..

1. The Endless 05:07
2. Appreciate the Mutilate 03:42
3. A Demonstration of Domination 03:30
4. Legion Dominion 03:34
5. Born God and Aware 03:32
6. Temple of Insects 03:46
7. I Bury Blades 02:44
8. World Downfall 03:39
9. Dominance Hierarchy 04:20
10. Elite 07:08



..::OBSADA::..

Jocke Olofsson - Drums, Vocals (backing)
Victor Brandt - Guitars, Bass, Vocals




https://www.youtube.com/watch?v=daQNHJlYEBM



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

I have to admit that I owned this album for some time before actually getting around to listening to it - we're talking months here - and this is one of those times that you put a CD on you forgot about and get completely knocked onto your behind by just how good it is.

Now let's get something straight. I've never particularly been a fan of the vast majority of "tech-death" bands and those who have the label thrust on them, as invariably it's all about what I call the 'widdle' - or over-enthusiastic overdoing of pinch harmonics & sweep picking simply for the sake of it - with little or no balls to back it up with.

There is something deceptively enticing about 'Born God And Aware' that appeals to even someone as apathetic towards 'tech death' as me. After numerous attempts at trying to synopse why that is and failing to hit the nail on the head conclusively, I gave up and just settled into the fact that this is one of Unique Leaders most promising signings - and I'd probably push it further, to say one of their most promising bands ever.

Their is a rich textures of various death metal nuances for the picking on this album. Yes there are undeniably parts and sounds present which would class as "technical" - which in itself is becoming such an obsolete cliché - but there are just as equal amounts of groove, riffs, hooks and just about everything else you could want in a band.

For example, album opener sets the initial mood by blasting out from the proverbial blocks and leading you into the assumption that this will be a predominantly 'blasturbation' based affair along the lines of say Origin.
Track three however, the insanely infectious 'A Demonstration Of Domination' belies in more explicit form the groove behind the bands music and I imagine is most definately a crowd favourite when played live.

In short, 'Born God And Aware' is someway between an amalgamation of bands like Spawn Of Possession & Hour Of Penance and something completely different. 'The best of both worlds' if you will.
I wouldn't go quite so far as to say it was quite on the same awe-striking level as Hour Of Penance's 'The Vile Conception' album released earlier this year, but those who enjoyed that particular release would no doubt find lots to enjoy about 'Born God And Aware' in equal measures.

The sole regret I have about owning this CD is that I didn't listen to it sooner.
Possibly the most promising death metal debut album of recent years for sure.

If this is the mark of Dominion, and the band gets the support & appreciation they deserve, then us as death metal fans in general are in for some promising times ahead.

Criminally underrated, I would recommend virtually anyone with an inkling towards brutal death metal (a la Hour Of Penance, Origin etc) or the more technical bands like Necrophagist & Spawn Of Possession should make the concerted effort to listen to this album, which encapsulates the first truly common ground between the aforementioned bands.

faecophile



..::TRACK-LIST::..

1. The Endless 05:07
2. Appreciate the Mutilate 03:42
3. A Demonstration of Domination 03:30
4. Legion Dominion 03:34
5. Born God and Aware 03:32
6. Temple of Insects 03:46
7. I Bury Blades 02:44
8. World Downfall 03:39
9. Dominance Hierarchy 04:20
10. Elite 07:08



..::OBSADA::..

Jocke Olofsson - Drums, Vocals (backing)
Victor Brandt - Guitars, Bass, Vocals




https://www.youtube.com/watch?v=daQNHJlYEBM



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

The band’s third album was titled "Carnivore Psilocybin". Without retreating from position of Brutal Death Metal, sick trio continues to attack the ears/mind of all genre lovers. Sound - Rotten Bowels Records. Сover art by Dae Morph.



..::TRACK-LIST::..

1. Ceremonial Abiogenesis 02:54
2. Origin By Molecular Panspermia 02:32
3. Carnivore Psilocybin 02:40
4. Worship The Monstrosities 03:04
5. Torturous Hallucinations 02:50
6. Devouring Entheogenic Flesh 02:56
7. Transitory Embodiment (ft. Carlos de la Vega - Gastrorrexis) 03:20
8. Inexorable Carnal Consummation 02:35



..::OBSADA::..

Seymour - Bass, Vocals
Nico Mejía - Drums
Alex Pozo - Guitar, Vocals



https://www.youtube.com/watch?v=SBYNyVSePlQ



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...



The band’s third album was titled "Carnivore Psilocybin". Without retreating from position of Brutal Death Metal, sick trio continues to attack the ears/mind of all genre lovers. Sound - Rotten Bowels Records. Сover art by Dae Morph.




1. Ceremonial Abiogenesis 02:54
2. Origin By Molecular Panspermia 02:32
3. Carnivore Psilocybin 02:40
4. Worship The Monstrosities 03:04
5. Torturous Hallucinations 02:50
6. Devouring Entheogenic Flesh 02:56
7. Transitory Embodiment (ft. Carlos de la Vega - Gastrorrexis) 03:20
8. Inexorable Carnal Consummation 02:35




Seymour - Bass, Vocals
Nico Mejía - Drums
Alex Pozo - Guitar, Vocals



https://www.youtube.com/watch?v=SBYNyVSePlQ



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...


..::OPIS::..

Sonorously sharp, ruthless technical death metal with a touch of brutality can be compared to a trolley rushing along at maximum speed and threatening to smash your brain with the hot alloy of Donbass metal. Masterful execution and delivery create bizarre intricacies, where aggressiveness is not detrimental to technicality, while brutality is extremely mature and well-weighed. SLAUGHTER BRUTE rock massively and intensively, but not on the backs of shopworn groove and slamming. It is their energetic and diversified material with frequently changing rhythmic patterns and extreme vocals that perfectly fit the monolithic musical foundation. The formulas forming the basis of song structures are not easily understandable for an average listener. However as soon as you understand them, the monumental picture of the album becomes flesh, unfolds details, colors, halftones and musical connotations. A recognizable cover art for this opus was prepared by Dmitry SEEMING WATCHER - the best artist in this business!



..::TRACK-LIST::..

1. Intro 00:56
2. Civilization From Chaos 03:03
3. Fails Of Digitized Conceptions 04:33
4. In The Gravity 04:08
5. Mutation As Means Of Evolution 04:07
6. Symmetric Biomass 04:19
7. Synthetic Reality Deception 03:19
8. Slaughtered (Pantera cover) 03:59



..::OBSADA::..

Sergey Opanasenko - Drums
Sergey Kanovets - Vocals, Guitars
Aleksandr Bespalov - Bass
Timur Petravichus - Guitars
Aleksandr Frolov - Vocals




https://www.youtube.com/watch?v=663oM4TLirQ



SEED 15:00-22:00.
POLECAM!!!